İsa, İyi Samiriyeli benzetmesinde herkesin bizim komşumuz olduğunu öğretti. Ayrıca komşumuzu kendimiz gibi sevmemiz gerektiğini söyledi. Bu benzetmede Samiriyelilerin Yahudi adama karşı şefkatini, cömertliğini, iyiliğini ve merhametini görüyoruz. Adam yol kenarında ölüme terk edildiğinde, O'na bakmak için elinden geleni yaptı. Kimin bir ihtiyacı varsa, o bizim komşumuzdur! Komşumuzu sevmek ne kadar önemlidir? Ferisiler, İsa'ya sorular sorarak onu bir kez daha tuzağa düşürmeye çalışıyorlardı. Dini konularda uzman olan bir kişi İsa'ya en önemli emrin ne olduğunu sordu. İsa şöyle cevap verdi: “Tanrın Rab'bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.' İşte ilk ve en önemli buyruk budur. İlkine benzeyen ikinci buyruk da şudur: Komşunu da kendin gibi seveceksin" (22:37-39). Bütün Kutsal Yasa ve peygamberlerin bütün buyrukları bu iki emre dayanmaktadır.” (Matta 22:37-40) İsa'nın cevabına göre-komşumuzu sevmek çok önemlidir! Altın Kural'ı muhtemelen duymuşsunuzdur. İsa bunu Matta 7:12'de söyledi. "Başkalarına, kendinize yapılmasını istediğiniz şeyi yapın. Bu, şeriat ve peygamberlerde öğretilen her şeyin özüdür. Matta 7:12 Nasıl davranılmasını istersiniz? Başkalarına da öyle davran. Merhamet ister misin? Başkalarına merhamet gösterin. Affedilmek ister misin? Başkalarını affedin. İşte komşumuzu kendimiz gibi sevmenin yolu!

Cömert misiniz? Cömert olmak ne anlama geliyor? İhtiyaç duyulanın veya gerekenin tamamını veya fazlasını özgürce ve isteyerek vermek veya paylaşmak anlamına gelir. İsa'nın benzetmesindeki Samiriyeli hem nazik hem de cömertti. Yaralı adama yardım etmek için durarak kendi hayatını riske attı. Haydutlar saklanıyor ve tekrar saldırabilmek için birinin yardım etmek için durmasını bekliyor olabilirler. Sonra adamın yaralarını sarmak için kendi yağını, şarabını ve sargı bezlerini kullandı. Adamı kendi eşeğine bindirdi ve hana getirdi. Daha işi bitmemişti! Hancıya o zaman için yaklaşık iki günlük ücret tutarında bir ödeme yaptı. Ertesi gün, adamın iyileşene kadar bakımı için gereken her türlü ek masrafı hancıya ödeyeceğine söz verdi! İsa bize komşularımızla cömertçe ilgilenmemiz için ne güzel bir örnek verdi. Samiriyeli'nin yaptığı şey bir dostu ya da Samiriyeli arkadaşı içindi; yine de tüm bunları hor görülen Yahudi düşmanı için yaptı! Luka 10:25-37 Samiriyeli gibi cömert miyiz? Yoksa bir ihtiyaç ya da talep için en az miktarda zaman, çaba ya da para vermeye mi çalışıyoruz? Verirken ya da yardım ederken tutumumuz nedir? Neşeli ve vermeye hevesli miyiz? Yoksa bunu isteksizce yapıyor ve yaptıkça şikayet mi ediyoruz? 2. Korintliler 9:7-9 şöyle der: "Her biriniz ne kadar vereceğinize yüreğinizde karar vermelisiniz. Ve isteksizce ya da baskıya yanıt olarak vermeyin. "Çünkü Tanrı sevinçle veren insanı sever." Ve Tanrı ihtiyacınız olan her şeyi cömertçe sağlayacaktır. Böylece her zaman ihtiyacınız olan her şeye sahip olursunuz ve başkalarıyla paylaşacak çok şeyiniz kalır. Kutsal Yazılar'ın dediği gibi, "Özgürce paylaşırlar ve yoksullara cömertçe verirler. Yaptıkları iyilikler sonsuza dek hatırlanacaktır." Tanrı'nın bizim cömertliğimize yanıtı bize karşı cömert olmaktır! O bize ihtiyacımız olan her şeyi ve hatta başkalarıyla paylaşmamız için daha fazlasını verecektir! Cömert bir Tanrı'yı seviyor ve ona hizmet ediyoruz. Ne kadar cömert? O'nunla sonsuza dek yaşayabilmemiz için biricik Oğlunu günahlarımıza karşılık ölmesi için gönderdi! Mesih'e bağlandığımızda, Tanrı yaşamlarımızı cömertçe kutsar. "Mesih'le birleştiğimiz için bizi göksel alemlerdeki her ruhsal kutsamayla bereketleyen Rabbimiz İsa Mesih'in Babası Tanrı'ya övgüler olsun." (Efesliler 1:3).

İsa, İyi Samiriyeli benzetmesini yazara bir soru sorarak kapatır. "Şimdi sizce bu üç kişiden hangisi haydutların saldırısına uğrayan adamın komşusuydu?" İsa sordu. Adam, "Ona merhamet gösteren kişi" diye cevap verdi. Bunun üzerine İsa, "Evet, şimdi git ve sen de aynısını yap" dedi. (Luka 10:36-37). Yazmanın Samiriyeli olduğunu söylememesi ilginçtir. "Merhamet gösteren" dedi. İsa'nın benzetmesini duymak çok zor olmuş olmalı. Şüphesiz kâtibin komşularının kim olduğuna dair kendi fikirleri vardı. Samiriyeliler listede yoktu! İsa yazara gidip başkalarına merhamet göstermesini söyledi; sadece arkadaşlarına ya da önder arkadaşlarına değil, herkese. İsa'nın sözleri bize de söyleniyor! Aynı zamanda merhamet de göstermeliyiz. Peki, merhamet göstermek ne anlama gelir? Başkalarına sevgi dolu şefkat ve merhamet göstermek; acımak ve başı dertte olan birine yardım etmeye hazır olmak anlamına gelir. Bu Samiriyeli'nin davranışlarını tarif etmiyor mu? İsa benzetmede merhameti bu şekilde temsil etmiştir. İsa benzetmesini anlatmadan önce, İsa'nın öğrencilerinden ikisi komşuları olan Samiriyelilere merhamet göstermek istemiyordu! İsa'ya Samiriyeli köyünü yok etmek için gökten ateş gönderip gönderemeyeceklerini sordular! Hepsi İsa'yı hoş karşılamadıkları için! İsa onları sert bir şekilde azarladı! Luka 9 51-56) Hata yaptığınızda ya da günah işlediğinizde neyi özlersiniz; merhameti, değil mi? Bizim için iyi haber şudur: Tanrı merhametin kaynağıdır! "Öyleyse merhametli Tanrımızın tahtına cesaretle gelelim. Orada merhametini görecek ve en çok ihtiyaç duyduğumuz anda bize yardım edecek lütfu bulacağız." (İbraniler 4:16). Çok rahatladım! En çok ihtiyacımız olduğunda, merhamet almak için Tanrı'ya yaklaşma konusunda kendimize güvenebiliriz. Merhamet gördüğümüz için, İsa bizden başkalarına da aynısını göstermemizi ister!

Kanun konusunda uzman olan yazıcı, İsa'nın komşuları olarak gördüğü kişilere karşı davranışlarını ve tutumunu onaylamasını istedi. İsa'nın zamanındaki din bilginleri ve diğer dini liderler, Tanrı'ya söz ve eylemde itaat etmek için dışarıdan göründüler. Yine de İsa onların yüreğini ve amaçlarını içten içe gördü. Onların gerçekte kim olduklarını gördü ve onlar için sert sözler söyledi. Matta 23:27:28 şöyle der: "Siz dini yasa öğretmenleri ve siz Ferisiler, sizi ne büyük bir üzüntü bekliyor. Ikiyüzlü! Çünkü siz badanalı mezarlar gibisiniz - dışı güzel ama içi ölü insanların kemikleri ve her türlü kirlilikle dolu. Dıştan salih insanlar gibi görünüyorsunuz, ama içten içe kalpleriniz ikiyüzlülük ve kanunsuzlukla dolu. Yazıcı İsa'nın benzetmesini duyduğunda yaşadığı şaşkınlığı ve utancı hayal edin. İsa, onu onaylamak yerine, Samiriyeli'yi Yahudi kâhin ya da Tapınak'ın yardımcısı olarak değil, gerçek bir komşu olarak işaret etmişti (Luka 10:25-37). Tanrı, zamanının dini liderlerini ikiyüzlü oldukları için sık sık azarladı. Hakikat ve sevgi dolu bir hayat yaşamak yerine başkaları için bir gösteri yapmayı severlerdi. Tanrı her zaman bir kişinin dışına karşı içine daha fazla önem vermiştir. Bunu, peygamber Samuel'in İsa'nın oğullarından birini kral olarak meshetmeye gittiğinde görüyoruz. 1 Samuel 16: 7 şöyle der: "Ama Rab Samuel'e dedi ki, "Görünüşüne ya da boyuna göre yargılama, çünkü onu reddettim. Rab her şeyi sizin gördüğünüz gibi görmez. İnsan dış görünüşe, Rab ise yüreğe bakar." Evet, Tanrı içindeki insana bakar; fiziksel gözlerimizle görebildiğimizin ötesinde. Kral Davut'un hayatının ilerleyen dönemlerinde, subaylarından biri olan Uriya'ya karşı günahlar işlemişti. Uriah'ın karısıyla zina yaptı ve sonra Uriah'ı savaşta ön saflara gönderdi, böylece öldürülecekti. (2 Samuel 11:15; II. Samuel 12:1-13). Davut herkesi kandırmıştı. Kelimenin tam anlamıyla cinayetten paçayı sıyırmıştı! Yine de Tanrı'yı kandırmamıştı. Tanrı, Davut'un günahını ortaya çıkarmak için peygamber Natan'ı gönderdi. Davut daha sonra kendisini bağışlaması ve eski haline getirmesi için Tanrı'ya yalvardı. Tanrı'dan kendisini temizlemesini, kalbini ve iç kısımlarını arındırmasını istedi (İbranice ifadeler). (Mezmur 51:1-3). Dışarıda başkalarını etkilemek veya kandırmaktan ziyade içimizde saf olmakla daha fazla ilgilenelim! Kutsal Ruh'un yüreklerimizi temizlemesi ve arındırması için her gün dua edelim!

Hem Samiriyeliler hem de Yahudiler Tanrı'ya tapınmak için gerçek yerin kendi tapınakları olduğunu iddia ediyorlardı. Samiriyeli kadın kuyu başında İsa'yla konuştuğunda bu konudan bahsetmişti. "Söyleyin bana, neden siz Yahudiler tek ibadet yerinin Kudüs olduğunda ısrar ederken, biz Samiriyeliler atalarımızın ibadet ettiği Gerizim Dağı olduğunu iddia ediyoruz?" (Yuhanna 4: 20). İsa, yakında Tanrı'ya nerede tapınıldığının bir önemi kalmayacağını söyledi. Tüm insanların O'na ruhta ve gerçekte tapınmasını istiyordu. Bu, İsa'nın ölümünden, dirilişinden ve göğe dönüşünden sonra Kutsal Ruh'un tüm imanlıları dolduracağı ve onların içinde yaşayacağı bir zamana işaret ediyordu. Yuhanna 4:21-24 Ancak, bir kimsenin ruhta ve gerçekte tapınabilmesi için önce İsa Mesih'in Müjdesi'ni işitmesi gerekir! Elçilerin İşleri 1:8'de İsa, Müjde'yi yeryüzünün her yerine götürmeleri için kendilerine güç vermek üzere imanlıların Ruh'la doldurulacağını ilan etmiştir. Buna Samiriye de dahildi! "Ama Kutsal Ruh üzerinize geldiğinde güç alacaksınız. Yeruşalim'de, Yahudiye'de, Samiriye'de ve dünyanın öbür ucuna kadar her yerde insanlara benden söz ederek benim tanıklarım olacaksınız." Tanrı'nın Ruhu'nun gücüyle Filipus adında bir adam Samiriyelilere vaaz verdi, onlar da iman edip kurtuldular. Orada birçok mucize gerçekleştirdi. Yeruşalim'deki elçiler Samiriye'de olanları duydular ve Kutsal Ruh'la dolabilmeleri için insanların üzerine ellerini koymaya geldiler! Yeruşalim'e dönerken yol üzerindeki Samiriye köylerinde Müjde'yi duyurdular. Elçilerin İşleri 8:4-25 Evet, Müjde hem Yahudiler hem de Yahudi olmayanlar olmak üzere herkes içindi ve herkes içindir. Tanrı'ya tapınmak için tek bir gerçek yer yoktur. Kim ya da nerede olursak olalım, Tanrı'ya ruhta ve gerçekte tapındığımızda, tapınmamız kabul edilir ve Tanrı'yı hoşnut eder!