நல்ல சமாரியன் உவமையில் இயேசு, அனைவரும் நமது அயலவர்கள் என்று போதித்தார். நம்மைப் போலவே நம் அயலானையும் நேசிக்க வேண்டும் என்றும் அவர் கூறினார். உவமையில், சமாரியர் யூத மனிதனிடம் காட்டிய இரக்கம், தாராள மனப்பான்மை, கருணை மற்றும் கருணை ஆகியவற்றைக் காண்கிறோம். அந்த மனிதன் சாலையோரம் இறந்து கிடந்தபோது, ​​அவரைப் பராமரிக்க அவர் தன்னால் முடிந்ததைச் செய்தார். யாருக்கு ஏதாவது தேவை இருக்கிறதோ; அதுதான் நமது அண்டை வீட்டார்! நம் அண்டை வீட்டாரை நேசிப்பது எவ்வளவு முக்கியம்? பரிசேயர்கள் இயேசுவிடம் கேள்விகள் கேட்டு மீண்டும் அவரை சிக்க வைக்க முயன்றனர். மதச் சட்ட வல்லுநர் ஒருவர் இயேசுவிடம் மிக முக்கியமான கட்டளைகள் யாவை என்று கேட்டார். "இயேசு பதிலளித்தார், 'உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும் அன்புகூருவாயாக.'" இதுவே முதல் மற்றும் பெரிய கட்டளை. இரண்டாவது சமமாக முக்கியமானது: 'உன்னைப் போலவே உன் அயலானையும் நேசி.' முழு நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளின் எல்லாக் கட்டளைகளும் இந்த இரண்டு கட்டளைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.” (மத்தேயு 22:37-40) இயேசுவின் பதிலின்படி - நம் அண்டை வீட்டாரை நேசிப்பது மிகவும் முக்கியம்! நீங்கள் தங்க விதியைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். இயேசு அதை மத்தேயு 7:12-ல் சொன்னார். "பிறர் உங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களோ அதையே நீங்களும் அவர்களுக்குச் செய்யுங்கள். இதுவே நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசனங்களுமாம். (மத்தேயு 7:12). நீங்கள் எப்படி நடத்தப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்? மற்றவர்களை அப்படித்தான் நடத்துங்கள். நீங்கள் கருணையை விரும்புகிறீர்களா? மற்றவர்களிடம் கருணை காட்டுங்கள். நீங்கள் மன்னிக்கப்பட விரும்புகிறீர்களா? மற்றவர்களை மன்னியுங்கள். இப்படித்தான் நாம் நம்மைப் போலவே நம் அண்டை வீட்டாரையும் நேசிக்கிறோம்!

நீங்கள் தாராள மனப்பான்மை கொண்டவரா? தாராளமாக இருப்பது என்றால் என்ன? இதன் பொருள், தேவையானதை விட அதிகமாகவோ அல்லது அதிகமாகவோ சுதந்திரமாகவும் விருப்பத்துடனும் கொடுப்பது அல்லது பகிர்ந்து கொள்வது. இயேசுவின் உவமையில் வரும் சமாரியன் கருணையும் தாராள மனப்பான்மையும் கொண்டவன். காயமடைந்தவருக்கு உதவுவதற்காக அவர் தனது உயிரைப் பணயம் வைத்தார். கொள்ளையர்கள் ஒளிந்துகொண்டு யாராவது உதவி செய்ய நின்று மீண்டும் தாக்குவதற்காகக் காத்திருந்திருக்கலாம். பின்னர் அந்த மனிதனின் காயங்களுக்குப் சிகிச்சையளிக்க அவர் தனது சொந்த எண்ணெய், மது மற்றும் கட்டுகளைப் பயன்படுத்தினார். அவன் அந்த மனிதனைத் தன் கழுதையின் மேல் ஏற்றி சத்திரத்திற்குக் கொண்டு வந்தான். அவர் இன்னும் முடிக்கவில்லை! அவர் விடுதி உரிமையாளருக்கு அந்தக் காலத்தில் இரண்டு நாள் கூலியைக் கொடுத்தார். மறுநாள், அந்த மனிதன் நலமாகும் வரை அவரைப் பராமரிப்பதற்குத் தேவைப்படும் கூடுதல் செலவுகளுக்கு விடுதி உரிமையாளருக்கு பணம் கொடுப்பதாக அவர் உறுதியளித்தார்! நம் அண்டை வீட்டாரை தாராளமாகக் கவனித்துக்கொள்வதற்கு இயேசு நமக்கு என்ன ஒரு முன்மாதிரியைக் கொடுத்தார். அந்த சமாரியன் செய்தது ஒரு நண்பனுக்காகவோ அல்லது சக சமாரியனுக்காகவோ தான்; ஆனாலும், அவன் இதையெல்லாம் தன் வெறுக்கப்பட்ட யூத எதிரிக்காகவே செய்தான்! (லூக்கா 10:25-37). நாம் சமாரியனைப் போல தாராள மனப்பான்மை கொண்டவர்களா? அல்லது, ஒரு தேவை அல்லது கோரிக்கைக்கு மிகக் குறைந்த அளவு நேரம், முயற்சி அல்லது பணத்தைக் கொடுக்க முயற்சிக்கிறோமா? நாம் கொடுக்கும்போதோ அல்லது உதவும்போதோ நமது மனப்பான்மை என்ன? நாம் மகிழ்ச்சியுடன், கொடுக்க ஆர்வமாக இருக்கிறோமா? அல்லது, நாம் அதை விருப்பமின்றிச் செய்கிறோமா, அதைச் செய்யும்போது புகார் செய்கிறோமா? 2 கொரிந்தியர் 9:7-9 கூறுகிறது, “எவ்வளவு கொடுக்க வேண்டும் என்பதை நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்கள் இதயத்தில் தீர்மானிக்க வேண்டும். மேலும் தயக்கத்துடன் அல்லது அழுத்தத்திற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக கொடுக்க வேண்டாம். "ஏனென்றால், மகிழ்ச்சியுடன் கொடுப்பவரை கடவுள் நேசிக்கிறார்." உங்களுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் ஆண்டவர் தாராளமாக தருவார். அப்போது உங்களுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் நீங்கள் வைத்திருப்பீர்கள், மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதற்கும் நிறைய மீதம் இருக்கும். வேதவாக்கியங்கள் கூறுவது போல், “அவர்கள் ஏழைகளுக்குத் தாராளமாகக் கொடுத்து, தாராளமாகக் கொடுக்கிறார்கள். அவர்களின் நல்ல செயல்கள் என்றென்றும் நினைவில் இருக்கும். ” நமது தாராள மனப்பான்மைக்கு கடவுள் அளிக்கும் பதில், நம்மிடம் தாராளமாக இருப்பதுதான்! நமக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அவர் நமக்குக் கொடுப்பார், மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள இன்னும் அதிகமாகவும் கொடுப்பார்! நாங்கள் ஒரு தாராளமான கடவுளை நேசிக்கிறோம், சேவை செய்கிறோம். எவ்வளவு தாராள மனப்பான்மை? நாம் அவரோடு என்றென்றும் வாழும்படி, நம்முடைய பாவங்களுக்காக மரிக்க அவர் தம்முடைய ஒரே மகனை அனுப்பினார்! நாம் கிறிஸ்துவோடு இணைந்திருக்கும்போது, ​​கடவுள் நம் வாழ்க்கையை தாராளமாக ஆசீர்வதிக்கிறார். "நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பிதாவாகிய தேவனுக்கு எல்லாப் புகழும், அவர் கிறிஸ்துவோடு நாம் ஐக்கியப்பட்டிருக்கிறபடியால், பரலோகங்களிலுள்ள சகல ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதத்தினாலும் நம்மை ஆசீர்வதித்திருக்கிறார்." (எபேசியர் 1:3).

நல்ல சமாரியனின் உவமையை இயேசு மறைநூல் அறிஞரிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டு முடித்தார். "இப்போது இந்த மூவரில் யார் கொள்ளையர்களால் தாக்கப்பட்ட மனிதனுக்கு அண்டை வீட்டாராக இருந்தார் என்று நீங்கள் கூறுவீர்கள்?" இயேசு கேட்டார். அந்த மனிதன், "அவனுக்கு இரக்கம் காட்டியவனே" என்று பதிலளித்தான். பின்னர் இயேசு, “ஆம், இப்போது போய் அதையே செய்” என்றார் (லூக்கா 10:36-37). அது சமாரியன் என்று வேதபாரகர் சொல்லவில்லை என்பது சுவாரஸ்யமானது. அவர் "கருணை காட்டியவர்" என்றார். இயேசுவின் உவமையைக் கேட்பது மிகவும் கடினமாக இருந்திருக்கும். சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, எழுத்தாளருக்கு தனது அண்டை வீட்டார் யார் என்பது குறித்து அவருக்கே உரிய கருத்துக்கள் இருந்தன. சமாரியர்கள் பட்டியலில் இல்லை! இயேசு மறைநூல் அறிஞரிடம், மற்றவர்களிடம் கருணை காட்டச் சொன்னார்; அவருடைய நண்பர்கள் அல்லது சக தலைவர்கள் மட்டுமல்ல - அனைவருக்கும். இயேசுவின் வார்த்தைகள் நமக்கும் பேசப்படுகின்றன! நாமும் கருணை காட்ட வேண்டும். அப்படியானால், கருணை காட்டுவது என்றால் என்ன? இதன் பொருள் மற்றவர்களிடம் அன்பும் கருணையும் காட்டுவது; பரிதாபப்படுவதும், சிக்கலில் இருக்கும் ஒருவருக்கு உதவத் தயாராக இருப்பதும் ஆகும். அது சமாரிய செயல்களை விவரிக்கவில்லையா? இந்த உவமையில் இயேசு இரக்கத்தை இப்படித்தான் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இயேசு தனது உவமையைச் சொல்வதற்கு முன்பு, இயேசுவின் இரண்டு சீடர்கள் தங்கள் அண்டை வீட்டாரான சமாரியர்களுக்கு இரக்கம் காட்ட விரும்பவில்லை! சமாரியக் கிராமத்தை அழிக்க வானத்திலிருந்து நெருப்பை அனுப்பலாமா என்று அவர்கள் இயேசுவிடம் கேட்டார்கள்! ஏனென்றால் அவர்கள் இயேசுவை வரவேற்கவில்லை! இயேசு அவர்களைக் கடுமையாகக் கண்டித்தார்! (லூக்கா 9: 51-56) நீங்கள் தவறு செய்யும்போது அல்லது பாவம் செய்யும்போது எதை எதிர்பார்க்கிறீர்கள்; கருணை, இல்லையா? நமக்கு நற்செய்தி என்னவென்றால், கடவுள் கருணையின் ஊற்றுமூலம்! “ஆகையால், நமது கிருபையுள்ள தேவனுடைய சிங்காசனத்திற்குத் தைரியமாக வருவோம். அங்கே நாம் அவருடைய இரக்கத்தைப் பெறுவோம், நமக்கு மிகவும் தேவைப்படும்போது நமக்கு உதவ கிருபையைக் காண்போம்.” (எபிரெயர் 4:16). அது ஒரு நிம்மதி! நமக்கு மிகவும் தேவைப்படும்போது, ​​கடவுளிடம் கருணை பெற நாம் நம்பிக்கையுடன் அணுகலாம். நாம் இரக்கம் பெறுவதால், நாமும் மற்றவர்களுக்கு அதையே காட்ட வேண்டும் என்று இயேசு விரும்புகிறார்!

நியாயப்பிரமாணத்தில் வல்லுநரான அந்த வேதபாரகர், இயேசு தனது அயலவர்கள் என்று கருதியவர்களிடம் தனது செயல்களையும் அணுகுமுறையையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று விரும்பினார். இயேசுவின் காலத்தில் வாழ்ந்த வேதபாரகர்களும் பிற மதத் தலைவர்களும் சொல்லிலும் செயலிலும் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிவதாக வெளியில் தோன்றினர். ஆனாலும், இயேசு அவர்களுடைய இருதயத்தையும் நோக்கங்களையும் உள்ளுக்குள் பார்த்தார். அவர்கள் உண்மையில் யார் என்பதை அவர் கண்டார், அவர்களுக்காக கடுமையான வார்த்தைகளைக் கூறினார். மத்தேயு 23:27:28 கூறுகிறது, “சட்ட போதகர்களே, பரிசேயர்களே, உங்களுக்கு என்ன துன்பம் காத்திருக்கிறது? நயவஞ்சகர்களே! நீங்கள் வெள்ளையடிக்கப்பட்ட கல்லறைகளைப் போன்றவர்கள் - வெளியே அழகாக இருந்தாலும் உள்ளே இறந்தவர்களின் எலும்புகளாலும் எல்லா வகையான அசுத்தங்களாலும் நிறைந்திருக்கிறீர்கள். வெளிப்புறமாக நீங்கள் நீதிமான்களைப் போலத் தோன்றுகிறீர்கள், ஆனால் உள்ளுக்குள் உங்கள் இருதயங்கள் பாசாங்குத்தனத்தாலும் அக்கிரமத்தாலும் நிறைந்திருக்கின்றன.” இயேசுவின் உவமையை வேதபாரகர் கேட்டபோது ஏற்பட்ட ஆச்சரியத்தையும் சங்கடத்தையும் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அவரை நியாயப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, இயேசு சமாரியனை யூத பாதிரியார் அல்லது தேவாலய உதவியாளரை விட உண்மையான அண்டை வீட்டாராக சுட்டிக்காட்டினார் (லூக்கா 10:25-37). கடவுள் தம்முடைய நாளின் மதத் தலைவர்களை அடிக்கடி கடிந்துகொண்டார், ஏனென்றால் அவர்கள் மாய்மாலக்காரர்கள். உண்மையும் அன்பும் நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழ்வதை விட, மற்றவர்களுக்கு ஒரு நிகழ்ச்சியை நடத்துவதையே அவர்கள் விரும்பினர். கடவுள் எப்போதும் ஒரு நபரின் வெளிப்புறத்தை விட உள்ளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளார். சாமுவேல் தீர்க்கதரிசி ஈசாயின் மகன்களில் ஒருவரை ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்யச் சென்றபோது இதை நாம் காண்கிறோம். 1 சாமுவேல் 16:7 கூறுகிறது, “ஆனால் கர்த்தர் சாமுவேலை நோக்கி: “அவனுடைய தோற்றத்தையோ உயரத்தையோ வைத்து நியாயந்தீர்க்காதே; நான் அவனைப் புறக்கணித்துவிட்டேன். நீங்கள் பார்க்கும் விதத்தில் கர்த்தர் காரியங்களைப் பார்ப்பதில்லை. மக்கள் வெளித்தோற்றத்தை வைத்துத் தீர்மானிக்கிறார்கள், ஆனால் கர்த்தர் இருதயத்தைப் பார்க்கிறார்." ஆம், கடவுள் உள் மனிதனைப் பார்க்கிறார்; நம் பௌதிகக் கண்களால் நாம் காணக்கூடியதைத் தாண்டி. தாவீது ராஜாவின் வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில், அவர் தனது அதிகாரிகளில் ஒருவரான உரியாவுக்கு எதிராக பாவங்களைச் செய்தார். உரியாவின் மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்தான், பின்னர் உரியாவைக் கொல்லும்படி போரில் முன்னணியில் அனுப்பினான். (2 சாமுவேல் 11:15; 2 சாமுவேல் 12:1-13). தாவீது அனைவரையும் முட்டாளாக்கிவிட்டான். அவர் கொலைக் குற்றத்திலிருந்து உண்மையில் தப்பினார்! ஆனாலும், அவர் கடவுளை முட்டாளாக்கவில்லை. தாவீதின் பாவத்தை வெளிப்படுத்த கடவுள் நாத்தான் தீர்க்கதரிசியை அனுப்பினார். பின்னர் தாவீது தன்னை மன்னித்து மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும்படி கடவுளிடம் கெஞ்சினார். அவர் கடவுளிடம் தன்னைச் சுத்திகரித்து, தனது இருதயத்தையும் உள்ளத்தையும் (எபிரேய வார்த்தைகள்) சுத்திகரிக்கக் கேட்டார். (சங்கீதம் 51:1-3; 6-10). வெளிப்புறமாக மற்றவர்களைக் கவரவோ அல்லது முட்டாளாக்கவோ விட, உள்ளுக்குள் தூய்மையாக இருப்பதில் அதிக அக்கறை கொள்வோம்! பரிசுத்த ஆவியானவர் நம் இருதயங்களைச் சுத்திகரித்துத் தூய்மைப்படுத்துவார் என்று தினமும் ஜெபிப்போம்!

சமாரியர்களும் யூதர்களும் தங்கள் ஆலயம்தான் கடவுளை வணங்குவதற்கான உண்மையான இடம் என்று கூறினர். கிணற்றருகே இயேசுவிடம் பேசியபோது சமாரியப் பெண் இதைப் பற்றிப் பேசினாள். "எனவே, யூதர்களாகிய நீங்கள் ஏன் ஜெருசலேம் மட்டுமே வழிபாட்டுத் தலம் என்று வலியுறுத்துகிறீர்கள், அதே நேரத்தில் சமாரியர்களாகிய நாங்கள் எங்கள் மூதாதையர்கள் வழிபட்ட கெரிசிம் மலையில் அது இருப்பதாகக் கூறுகிறோம், அங்குதான் எங்கள் மூதாதையர்கள் வழிபட்டார்கள்?" (யோவான் 4: 20). கடவுள் எங்கு வணங்கப்படுகிறார் என்பது விரைவில் முக்கியமில்லை என்று இயேசு பதிலளித்தார். எல்லா மக்களும் தம்மை ஆவியோடும் உண்மையோடும் வணங்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். இயேசுவின் மரணம், உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் பரலோகத்திற்குத் திரும்பிய பிறகு, பரிசுத்த ஆவியானவர் அனைத்து விசுவாசிகளிலும் நிரப்பப்பட்டு வாசம் செய்யும் ஒரு காலத்தை இது சுட்டிக்காட்டியது. (யோவான் 4:21-24). ஆனால், யாராவது ஆவியிலும் உண்மையிலும் வழிபடுவதற்கு முன்பு, அவர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியைக் கேட்க வேண்டும்! அப்போஸ்தலர் 1:8-ல், விசுவாசிகள் பூமியெங்கும் சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் செல்ல வல்லமையைக் கொடுக்க ஆவியினால் நிரப்பப்படுவார்கள் என்று இயேசு அறிவித்தார். இதில் சமாரியாவும் அடங்கும்! "ஆனால் பரிசுத்த ஆவி உங்கள் மீது வரும்போது நீங்கள் பெலனடைவீர்கள். நீங்கள் எனக்குச் சாட்சிகளாக இருந்து, எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடைசிபரியந்தமும் என்னைப் பற்றி எல்லா இடங்களிலும் மக்களுக்குச் சொல்வீர்கள். கடவுளுடைய ஆவியின் வல்லமையால், பிலிப்பு என்ற ஒரு மனிதன், விசுவாசித்து இரட்சிக்கப்பட்ட சமாரியர்களுக்குப் பிரசங்கித்தார். அவர் அங்கே பல அற்புதங்களைச் செய்தார். சமாரியாவில் என்ன நடக்கிறது என்பதை எருசலேமிலிருந்த அப்போஸ்தலர்கள் கேள்விப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியால் நிரப்பப்படும்படி மக்கள் மீது கைகளை வைக்க வந்தார்கள்! எருசலேமுக்குத் திரும்பும் வழியில், வழியில் சமாரிய கிராமங்களில் அவர்கள் நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்தார்கள். (அப்போஸ்தலர் 8:4-25). ஆம், சுவிசேஷம் யூதர்கள் மற்றும் புறஜாதியினர் என அனைவருக்கும் இருந்தது, இருக்கிறது. கடவுளை வணங்குவதற்கு உண்மையான இடம் என்று ஒன்று இல்லை. நாம் யாராக இருந்தாலும் சரி, எங்கிருந்தாலும் சரி, கடவுளை ஆவியிலும் உண்மையிலும் வணங்கும்போது, ​​நமது வழிபாடு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு கடவுளுக்குப் பிரியமானது!