وفادار بودن به چه معناست؟ یعنی یک حامی وفادار برای شخص یا چیزی باشید. یک فرد وفادار قابل اعتماد است و می توان روی آن حساب کرد. کتاب مقدس به ما می گوید که خدا با ما وفادار و مهربان است. او ما را رها نخواهد کرد. او قوی ترین حامی ماست! حتی اگر ما خراب شویم یا شکست بخوریم، او ما را رها نخواهد کرد! تثنیه ۷: ۹ می گوید: «بنابراین، بدانید که خداوند خدای شما به راستی خداست. او خدای مؤمن است که هزار نسل عهد خود را حفظ می کند و محبت بی پایان خود را بر کسانی که او را دوست دارند و از دستورات او اطاعت می کنند، می گذارد. او از زمان آفریدن زمین به قومش به وعده های خود عمل کرده است. ما می توانیم به وعده های او و عشق بی پایان او امروز، فردا و برای همیشه اعتماد کنیم! روت یک مثال عالی از مهربان و وفادار بودن بود. او در اوقات خوب و بد با نعومی پایبند بود. او همچنین به خدا وفادار ماند و وقتی فرصت داده شد به خدایان دروغین خود برنگشت. روت ۱: ۱۶-۱۸ می‌گوید: «اما روت جواب داد: «از من نخواهی که تو را ترک کنم و برگردم. هر جا که بروید، من خواهم رفت؛ هر جا که زندگی کنید، من زندگی خواهم کرد. قوم تو قوم من خواهند بود و خدای تو خدای من خواهد بود. هر کجا بمیری، من خواهم مرد و در آنجا دفن خواهم شد. «باشد که خداوند مرا سخت تنبیه کند اگر اجازه بدهم چیزی جز مرگ ما را از هم جدا کند!» چون نعئومی دید که روت مصمم است با او برود، دیگر چیزی نگفت. روت با کلمات و اعمال به روت وفادار ماند. او داوطلب شد تا در مزارع بوعز کار کند تا غذا برای آنها فراهم کند. او این کار را با وفاداری انجام داد و نزد نعئومی ماند. (روت ۲: ۲۳). وفاداری چیزی بیش از کلمات است؛ با اقدامات تأیید می شود. پیش از دستگیری و مصلوب شدن عیسی، پطرس و سایر شاگردان قسم خوردند که عیسی را انکار نخواهند کرد، حتی اگر این به معنای مرگ با او باشد. کتاب مقدس به ما می گوید که پطرس همانطور که عیسی پیش بینی کرده بود، عیسی را سه بار انکار کرد. شاگردان دیگر فرار کردند و پراکنده شدند. پطرس و دیگران قصد خوبی داشتند، اما ترس آنها را از حمایت از سخنان خود باز داشت. متی ۲۶: ۳۱-۳۵؛ مرقس ۵۰:۱۴؛ ۶۶-۷۲). وفاداری یک ویژگی ارزشمند و نادر است که باید داشته باشید. ارزش دارد که در روابط ما با خدا و دیگران پیگیری کنیم. «بسیاری می گویند که دوستان وفادار هستند، اما کی می تواند شخصی را پیدا کند که واقعاً قابل اعتماد باشد؟» (امثال ۲۰: ۶). کتاب مقدس همچنین در امثال ۳: ۳ به ما می گوید که مهربانی و وفاداری چقدر مهم است: «هرگز اجازه ندهید وفاداری و مهربانی شما را ترک کند! آنها را به عنوان یادآوری دور گردن ببندید. آنها را در اعماق قلبتان بنویسید.»

در کتاب مقدس، خداوند به مراقبت از افراد کم‌بضاعت، مانند بیگانگان، یتیمان، فقرا و بیوه‌ها اهمیت می‌دهد. او نمی‌خواهد کسانی که از سختی و پریشانی رنج می‌برند، نادیده گرفته شوند (لاویان ۲۴:۲۵-۲۶، ۳۵-۴۳؛ یعقوب ۱: ۲۷، اشعیا ۱: ۱۷، اشعیا. ۵۸: ۶-۷؛ تثنیه ۱۰: ۱۸، مزمور ۹:۱۴۶) خدا می‌تواند مستقیماً برای تأمین نیازهای دیگران مداخله کند، با این حال، اغلب اوقات از طریق ما به دیگران اهمیت می‌دهد! ما وظیفه داریم به نیازمندان کمک کنیم و نعمت‌هایی را که خداوند به ما داده با دیگران به اشتراک بگذاریم. امثال ۳: ۲۷ به ما می‌گوید: «وقتی می‌توانی به کسانی که مستحق آن هستند کمک کنی، از آنها دریغ مکن.» روت از مهربانی و سخاوتی که بوعز به عنوان یک خارجی و فقیر به او نشان داد، فروتن و شوکه شد. «روت به پاهایش افتاد و از او به گرمی تشکر کرد.» او پرسید: «من چه کار کرده‌ام که شایسته چنین مهربانی هستم؟» «من فقط یک بیگانه هستم.» (روت ۲: ۱۰). خداوند در اشعیا ۵۸: ۷ در مورد کسانی که می‌خواستند مذهبی به نظر برسند اما عشق خدا را به دیگران نشان نمی‌دادند، کاملاً واضح صحبت کرد. «نه، این نوع روزه‌داری مورد نظر من است: کسانی را که به ناحق زندانی شده‌اند آزاد کنید؛ بار کسانی را که برای شما کار می‌کنند سبک کنید. ستمدیدگان را آزاد کنید و زنجیرهایی را که مردم را به بند کشیده است، بردارید. غذایتان را با گرسنگان تقسیم کنید و به بی‌خانمان‌ها سرپناه بدهید. به کسانی که به لباس نیاز دارند، لباس بدهید و از اقوامی که به کمک شما نیاز دارند، پنهان نشوید. بوعز مراقب نعومی و روت بود. او با کارگرانش با مهربانی و احترام رفتار می‌کرد. بیایید همیشه با دیگران با احترام رفتار کنیم و با مراقبت از آنها و به اشتراک گذاشتن آنچه سخاوتمندانه به ما داده شده است، عشق خدا را به آنها نشان دهیم.

در سرتاسر عهد عتیق، الگوها و نمونه هایی را می بینیم که نگاهی اجمالی به کار رستگاری عیسی مسیح به ما می دهد. در کتاب روت ما بوعز را به عنوان نمونه ای از ضامن خویشاوند می بینیم، که همان چیزی است که عیسی با مرگ و رستاخیز خود برای همه بشریت شد. بنابراین، ما عیسی را در شفقت و عمل رستگاری بوعز نسبت به نعومی و روت می بینیم. (روت ۴: ۱-۱۰; تیطوس ۲: ۱۴). ما همچنین خط خونی را می بینیم ؛که عیسی از طریق آن متولد می شود. بوعز به عنوان خویشاوند نجات دهنده روت عمل کرد. آنها ازدواج کردند ؛و صاحب فرزندی به نام عوبید شدند. او پدر یسی شد و پدر داوود پادشاه شد. عیسی مسیح از همین خاندان پادشاهی به دنیا اومد. عیسی به عنوان یکی از نوادگان بوعز و روت، پسر موعود داوود است که تا ابد بر تخت اسرائیل نشسته است. (روت ۴: ۱۷-۲۲). بله، بوعز اموال نعومی را پس گرفت یا برای او بازخرید کرد. او دیگر فقیر و بی امید نبود. او اکنون تحت حمایت و تأمین بوعز بود. این برنامه خدا برای بازگرداندن شادی به نعومی و روت به خاطر وفاداری و اعتمادشان به او بود. خدا همچنین یک برنامه رستگاری دارد که در زندگی ما و در طول زندگی ما کار می کند. "با این حال، خدا، در فیض خود، آزادانه ما را در نظر خود درست می کند. او این کار را از طریق مسیح عیسی انجام داد وقتی که ما را از مجازات گناهانمان آزاد کرد.» (رومیان ۳: ۲۴). ما بی امید بودیم، برده گناه بودیم، نمی توانستیم بهای گناهمان را بپردازیم. خدا به نجات ما آمد و ما را از گناه و مرگ نجات داد! افسسیان فصل ۱ آیه ۷ می گوید، «او چنان از نظر مهربانی و لطف فراوان است که آزادی ما را به خون پسرش خريد و گناهان ما را آمرزد». خدا عیسی را به زمین فرستاد تا کاری را انجام دهد که ما به تنهایی از انجام آن عاجز هستیم! بیایید بدون شک اعلام کنیم که عیسی ضامن ماست! او ما را از گناه و مرگ آزاد کرد تا برای او در این زمین و با او در آسمان برای همیشه زندگی کنیم! "اما در مورد من، من می دانم که ضامن من زنده است و سرانجام بر روی زمین خواهد ایستاد." (ایوب ۱۹: ۲۵).

در کتاب روت، نعومی به عرفه و روت گفت :که به خانه نزد پدر و مادرشان بازگردند. عرفه رفت، اما روت امتناع کرد. نعومی به روت گفت :که همان کاری را انجام دهد که عرفه انجام داده بود، به زندگی قبلی خود و به خدایان دروغین خود بازگردد. «اما روت پاسخ داد: «از من نخواهید که تو را ترک کنم و برگردم. هر جا که بروید، من خواهم رفت؛ هر جا که زندگی کنید، من زندگی خواهم کرد. قوم تو قوم من خواهند بود؛ و خدای تو خدای من خواهد بود. هر کجا بمیری، من خواهم مرد و در آنجا دفن خواهم شد. «باشد که خداوند مرا سخت تنبیه کند اگر اجازه بدهم چیزی جز مرگ ما را از هم جدا کند!» روت تکان نمی خورد. در ده سالی که با پسر روت ازدواج کرده بود، نیکی خدای یگانه واقعی و زنده را تجربه کرده بود! او متعهد بود که فرزند خدا باشد؛ و در میان قوم او زندگی کند! نعومی می‌دونست که روت تا آخر عمرش پای این عهد می‌ایسته! (روت ۱: ۱-۱۸). پس از مرگ عیسی، پطرس و شاگردان دیگر به دریای جلیل بازگشتند. آنها دلشکسته، گیج و ترسیده بودند. عیسی رفته بود! آنها سعی کردند به آنچه قبل از ملاقات عیسی می دانستند و انجام دادند برگردند. عیسی در حالی که در دریای جلیل ماهیگیری می کردند نزد آنها آمد. وقتی پطرس فهمید که عیسی در ساحل است، بلافاصله به داخل آب پرید و به سمت او شنا کرد. زندگی قدیمی در مقایسه با زندگی جدیدی که با عیسی شروع کرده بود کم رنگ بود! او نمی توانست به زندگی قبلی خود بازگردد. (یوحنّا۲۱). گاهی اوقات ممکن است ؛شیوه زندگی قدیمی ما دوباره برای ما جذاب به نظر برسد. این امر به ویژه در زمان های سخت مانند وسوسه ها، آزمایش ها یا فشارها صادق است. ایلیا با قوم خدا که سعی می کردند ؛هم خدا و هم بت ها را پرستش کنند، روبرو شد. او به آنها گفت که از رفت و آمد دست بردارند و انتخاب کنند که به چه کسی خدمت کنند! (اول پادشاهان ۱۸: ۲۱). هنگامی که یوشع قوم خدا را به سرزمین موعود هدایت کرد، آنها را فراخواند تا از صمیم قلب خدا را خدمت کنند و بت های خود را کنار بگذارند. سپس او با شجاعت اعلام کرد که او و خانواده اش متعهد شده اند که به خداوند خدمت کنند! او منتظر نبود تا دیگران تصمیم خود را بگیرند. بدون در نظر گرفتن این موضوع این انتخاب او بود. (یوشع ۲: ۱۴-۱۵). این درست مثل روت بود؛ او با تصمیم عُرفه برای برگشتن به زندگی قبلیش دلسرد نشد. پولس این را در مورد پیگیری عدالت در خدا گفت: «نه، برادران و خواهران عزیز، من به آن دست نیافته ام، اما روی این یک چیز تمرکز می کنم: فراموش کردن گذشته و انتظار مشتاقانه به آنچه در پیش است." (فیلیپیان ۳: ۱۳). پولس از نگاه کردن به گذشته امتناع کرد! مزامیر فصل ۳۴ آیه ۸ می گوید:«بچشيد و ببین كه خداوند نيكو است. آه، شادی کسانی که به او پناه می برند!» وقتی خوبی، فیض، شادی، محبت و رحمت خدا را تجربه کردیم چگونه می توانیم به عقب برگردیم و راضی باشیم؟

همه ما می‌توانیم انتخاب کنیم که خدا را سرزنش کنیم و تلخکام شویم، یا به خدا اعتماد کنیم و با اجازه دادن به او برای اجرای نقشه‌اش، بهتر شویم. در داستان روت، می‌بینیم که چگونه روت تصمیم گرفت به خدا اعتماد کند و تلخکام نشود. وقتی راه فرار آسان به او داده شود، به سوی خدایان دروغینش باز نخواهد گشت!