Pavlus ve Silas tutuklanmış, dövülmüş ve hapse atılmıştı. Ayakları zincirlenmiş ve hareket edememeleri için kundaklara yerleştirilmişlerdir. İşler nasıl daha kötü olabilir? Elçilerin İşleri 16:22-24 Peki, diğer mahkumlar onların Tanrı'yı suçladıklarını ve şikayet ettiklerini duydular mı? Hayır! Pavlus ve Silas sevinçle doluydular; gece yarısına doğru dua edip Tanrı'ya övgüler söylediler! Bu nasıl olabilir? Pavlus ve Silas'ın sevinci dışsal koşullara değil, içlerinin derinliklerine dayanıyordu. Dünya bu tür bir sevinci veremez - yalnızca İsa'nın yüreğinizde olması verebilir! Bu sevinç her inanlının içinde yaşayan Kutsal Ruh tarafından üretilir (Galatyalılar 5:22). Kutsal Kitap her zaman sevinçle dolu olmamızın, her zaman dua etmemizin ve her koşulda şükretmemizin Tanrı'nın isteği olduğunu söyler (1. Selanikliler 6:16-18). Bunu yaptığımızda - muhteşem Tanrımızın esenliğini, sevgisini ve umudunu başkalarına yansıtırız. Petrus ve Silas Tanrı'ya ilahi söylediklerinde, hapishanedeki diğer tutuklular da onları dinledi (Elçilerin İşleri 16:25). İsa'nın takipçileri olarak, koşullar ne olursa olsun Rab'bin sevincinin görülmesine izin verin! 2. Korintliler 6:10 şöyle der: "Yüreklerimiz acır, ama her zaman sevinç duyarız. Fakiriz ama başkalarına ruhani zenginlikler veriyoruz. Hiçbir şeye sahip değiliz ama yine de her şeye sahibiz." Dünya bize neşemizi vermiyor ve dünya neşemizi elimizden alamaz!

Pavlus ve Silas misyonerlik yolculukları sırasında birçok ülkeye gitmeyi denediler. Ancak Kutsal Ruh onların bazı bölgelere girmelerine izin vermiyordu. Tanrı daha sonra Pavlus'a bir görüntüde konuşarak ona Yunanistan ülkesindeki Makedonya'ya gitmesini söyledi. Pavlus ve Silas hemen bir tekneye binip oraya doğru yola çıktılar. Pavlus ve Silas, Kutsal Ruh'u dinlediler ve kendi planlarından çok Tanrı'nın planını izlediler (Elçilerin İşleri 16:6-10). Mesih'in takipçileri olarak Tanrı'nın Ruhu içimizde yaşar. Kutsal Ruh, eğer O'nun sesini takip etmeye istekli olursak, Pavlus ve Silas'a yaptığı gibi bize de rehberlik edecektir. Galatyalılar 5:25'te şöyle denir: "Ruh'a göre yaşadığımıza göre, yaşamımızın her alanında Ruh'un önderliğini izleyelim." Pavlus'ta olduğu gibi, Kutsal Ruh bizi İsa Mesih'in Müjdesini duymaya ihtiyaç duyan insanlara yönlendirecektir. Kutsal Ruh ayrıca Tanrı'nın sözünü aydınlatacak ve bize doğru seçimler ve kararlar alabilmemiz için bilgelik ve anlayış verecektir. Mezmur 119:105 - Sözün adımlarım için çıra, yolum için ışıktır. İsa, takipçilerine koyun adını verdi. Koyunların kendilerine bakacak, onları yönlendirecek ve koruyacak bir çobana ihtiyaçları vardır. İsa, Yuhanna 10:27'de şöyle dedi: "Koyunlarım sesimi dinlerler. Ben onları tanırım, onlar da beni izlerler." Evet, Tanrı'nın Ruhu bize yol gösterecek - biz onu izleyecek miyiz?

Hapishanedeki tutuklular Pavlus ve Silas'ın dua ettiklerini ve Tanrı'ya ilahiler söylediklerini duydular (Elçilerin İşleri 16:25). Bu sesler bir hapishanede duyulması çok alışılmadık seslerdi! Tanrı için ne büyük bir tanıklık! Bunun dinleyenler üzerinde bir etki yarattığına şüphe yok! Gardiyan daha sonra tüm ailesiyle birlikte Mesih'e iman etti. Mesih'in takipçileri olarak Tanrı'yı sözlerimizde, davranışlarımızda ve eylemlerimizde yansıtırız. Pavlus ve Silas falcının efendileri ve öfkeli bir kalabalık tarafından suçlanmışlardı. Acı ve öfkeli olmak kolay olurdu, ama onlar Tanrı'yı onurlandırmayı ve karanlık bir yerde parlayan parlak bir ışık olmayı seçtiler. 1. Petrus 2:12 şöyle der: "İmansız komşularınız arasında düzgün yaşamaya dikkat edin. O zaman sizi yanlış yapmakla suçlasalar bile, onurlu davranışınızı görecekler ve dünyayı yargıladığında Tanrı'ya onur vereceklerdir." Günlük yürüyüşümüz başkalarını Mesih'e çekiyor mu? Pavlus hayatını başkalarının Mesih'i tanımak için izleyebileceği bir örnek olarak yaşadı. Pavlus Filipililere yazdığı mektupta, "Benden öğrendiğiniz ve aldığınız her şeyi -benden duyduğunuz ve yaptığımı gördüğünüz her şeyi- uygulamaya devam edin. O zaman esenlik Tanrısı sizinle birlikte olacaktır." (Filipililer 4:9) Tanrı'nın esenliğini ve sevgisini her gün yaşamlarımıza yansıtıyor muyuz? Günlük yürüyüşümüzde başkalarına Mesih benzeri bir örnek olmak için asla çok erken değildir. Elçi Pavlus Timoteos'u genç yaşta bile başkalarına örnek olması için teşvik etmiş ve şöyle yazmıştır: "Genç olduğun için kimsenin senin hakkında kötü düşünmesine izin verme. Söylediklerinizle, yaşam tarzınızla, sevginizle, imanınızla ve saflığınızla tüm imanlılara örnek olun (1. Timoteos 4:12). Her zaman başkalarının Mesih'in izinden gidebileceği bir örnek olmak için çaba gösterelim!"

Hapishanenin temelini sarsan mucizevi depremin ardından, titreyen gardiyan Pavlus ve Silas'ın önünde yere kapandı. Kurtulmak için ne yapması gerektiğini sordu. Elçilerin İşleri 16:25-29 Pavlus ve Silas, "Rab İsa'ya iman edin, evinizdeki herkesle birlikte siz de kurtulacaksınız" diye karşılık verdiler. Pavlus ve Silas o gece zindancı ve ailesiyle Rab'bin sözünü paylaştılar. İman ettiler, kurtuldular ve hatta suda vaftiz edildiler - hepsi gece yarısından sonra! Bugün de aynı mı? Gerçekten bu kadar basit mi? İsa'nın Rab olduğunu ağzınla açıkça söyler ve Tanrı'nın O'nu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen, kurtulacaksın (Romalılar 10:9). Tanrı'nın sözü değişmez - İsa'ya iman eden herkes için bugün kurtuluş vardır! Elçilerin İşleri 4:12 bize şöyle der: "Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur! Tanrı göklerin altında kurtulmamız için bize başka bir ad vermemiştir." Tanrı bizi o kadar çok sevdi ki, günahlarımızın bağışlanması ve sonsuza dek O'nunla birlikte cennette kalabilmemiz için bir yol sağladı. " Yuhanna 3:16 der ki" "Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun."

Pavlus ve Silas, bir hapishane hücresinde zincirlenmiş, ayakları çorapta otururken Tanrı'ya dua edip şarkı söylediler (Elçilerin İşleri 16:24-25). Ne hakkında şarkı söylüyor olabilirlerdi? Yüce Tanrı'ya hizmet ettikleri için şarkı söylediler. Nerede olduklarına ya da ne olduklarına bakılmaksızın - Tanrı hala Tanrı'ydı ve yalnızca O'nun adı övgüye layıktı! Mezmur 68:4 bize şöyle der: "Tanrı'ya ve O'nun ismine övgüler söyleyin! Bulutlara binene yüksek sesle övgüler söyleyin. O'nun adı RAB'dir, O'nun huzurunda sevinin!" Hayatımızda olan iyi bir şey için sık sık Tanrı'ya övgüler söyleriz - ve kesinlikle yapmalıyız! Bununla birlikte, bu ayetin dediği gibi, bulutların üzerinde dolaşan O'na da yüksek sesle övgüler söylememiz gerekir, O her şeyin üzerindedir ve O'nun adı Rab'dir! O'nun kudretli huzuruna girebildiğimiz ve orada kalabildiğimiz için sevinebiliriz! Mezmur 145:3, "RAB büyüktür! O, övgüye çok layıktır! Kimse onun büyüklüğünü ölçemez." Tanrı'ya övgüler söylemek için beklemek zorunda değiliz! O ölçülemeyecek kadar büyüktür ve övgümüze layıktır - her zaman! Her koşulda ne olursa olsun, O hala Tanrı'dır!