پولس و سیلاس دستگیر و کتک خورده بودند و به زندان انداخته بودند. پاهایشان زنجیر شده و در سهام قرار گرفتند تا نتوانند حرکت کنند. چطور اوضاع بدتر میشه؟ (اعمال رسولان 22:16-24). بنابراین، آیا زندانیان دیگر شنیدند که آنها خدا را سرزنش می کنند و شکایت می کنند؟ نه! پولس و سیلاس سرشار از شادی بودند؛ آنها دعا می کردند و حدود نیمه شب برای خدا ستایش می خواندند! چطوري ميتونه باشه؟ شادی پولس و سیلاس بر اساس شرایط بیرونی آنها نبود، بلکه در اعماق درون آنها بود. جهان نمی تواند این نوع شادی را به ارمغان آورد ؛ فقط داشتن عیسی در قلب شما می تواند! این شادی توسط روح القدس تولید می شود که در درون هر مؤمن زندگی می کند (غلاتیان 22:5). کتاب مقدس می گوید که اراده خدا است که همیشه پر از شادی باشیم، همیشه دعا کنیم و در هر شرایطی شکرگزار باشیم (اول تسالونیکیان 16:6-18). وقتی این کار را انجام می دهیم، صلح، عشق و امید خدای شگفت انگیز خود را به دیگران منعکس می کنیم. وقتی پطرس و سیلاس برای خدا آواز خواندند، دیگر زندانیان زندان گوش دادند (اعمال رسولان 25:16). به عنوان پیروان عیسی، بگذارید شادی خداوند بدون توجه به شرایط چه شرایطی دیده شود! 2 قرنتیان 10:6 می گوید: «دلهای ما درد می کند، اما همیشه شادی داریم. ما فقیر هستیم، اما ثروت معنوی را به دیگران می دهیم. ما هیچ چیز نداریم، اما همه چیز را داریم. « جهان به ما شادی نمی دهد و جهان نمی تواند آن را تحمل کند!

پولس و سیلاس در سفر تبلیغی خود سعی کردند به چندین کشور بروند. با این حال، روح القدس به آنها اجازه ورود به برخی مناطق را نداد. سپس خدا در رؤیایی با پولس سخن گفت و به او دستور داد که به مقدونیه در کشور یونان برود. پولس و سیلاس فوراً سوار قایق شدند تا به آنجا بروند. پولس و سیلاس به روح القدس گوش فرا دادند و به جای نقشه خودشان، از نقشه خدا پیروی کردند (اعمال رسولان 16: 6-10). به عنوان پیروان مسیح، روح خدا در ما زندگی می‌کند. اگر مایل باشیم از صدای او پیروی کنیم، روح القدس ما را هدایت خواهد کرد، همانطور که پولس و سیلاس را هدایت کرد. غلاطیان 25:5 می‌گوید: «چون به روح‌القدس زیست می‌کنیم، پس در هر بخش از زندگی خود از هدایت روح‌القدس پیروی کنیم.»" همانند پولس، روح القدس ما را به سوی افرادی هدایت خواهد کرد که نیاز دارند مژده عیسی مسیح را بشنوند. روح القدس همچنین کلام خدا را روشن خواهد کرد و به ما حکمت و فهم خواهد بخشید تا انتخاب‌ها و تصمیمات درست بگیریم. مزمور 105:119 می‌گوید: «کلام تو چراغی برای هدایت پاهای من و نوری برای راه من است.» عیسی پیروان خود را گوسفند نامید. گوسفندان به چوپانی نیاز دارند که از آنها مراقبت کند، آنها را رهبری کند و از آنها محافظت کند. عیسی در یوحنا 27:10 فرمود: «گوسفندان من به صدای من گوش می‌دهند؛ من آنها را می‌شناسم و آنها از من پیروی می‌کنند.» بله، روح خدا ما را هدایت خواهد کرد - آیا ما از او پیروی خواهیم کرد؟

زندانیان زندان شنیدند ؛که پولس و سیلاس دعا میکنند و سرودهای خدا را میخوانند (اعمال رسولان 25:16). این صداها صداهای بسیار غیرعادی بودند که در زندان شنیده می شدند! چه گواهی برای خدا! بدون شک، این بر همه کسانی که گوش دادند تأثیر گذاشت! زندانبان بعدها همراه با تمام خانوادهاش نزد مسیح آمد. ما به عنوان پیروان مسیح، خدا را در کلمات، نگرش و اعمال خود منعکس می کنیم. پولس و سیلاس توسط اربابان فالف و گروهی خشمگین به اشتباه متهم شده بودند. تلخ و عصبانی بودن آسان بود، با این حال آنها تصمیم گرفتند به خدا احترام بگذارند و نور روشن باشند ؛که در یک مکان تاریک درخشان باشند. اول پطرس 12:2 می گوید: «مراقب باشید که در میان همسایگان بی ایمان خود به درستی زندگی کنید. سپس حتی اگر شما را به اشتباه متهم کنند، رفتار شرافتمندانه شما را خواهند دید و هنگامی که او در جهان داوری می کند، به خدا افتخار می کنند.» آیا دیگران با راه رفتن روزانه ما به مسیح جذب می شوند؟ پولس زندگی خود را به عنوان نمونه در مسیح قرار داد، که دیگران می توانستند برای شناخت مسیح از آن پیروی کنند. پولس در نامه خود به فیلیپیان نوشت: «تمام آنچه را که از من آموختید و دریافت کردید، به عملی بپردازید، هر آنچه را که از من شنیدید و من را انجام می دادید. آنگاه خدای صلح با شما خواهد بود. «(فیلیپیان 9:4) آیا ما هر روز صلح و عشق خدا را در زندگی خود منعکس می کنیم؟ هرگز زود نیست که در راه رفتن روزانه خود برای دیگران مثال مانند مسیح باشیم. پولس رسول تیموتائوس را تشویق کرد که حتی در سنین جوانی برای دیگران الگو باشد؛ او نوشت: «اجازه ندهید هیچ کس کمتر به شما فکر کند زیرا جوان هستید. برای همه مؤمنان در آنچه می گویید، در شیوه زندگی خود، در عشق، ایمان و پاکی خود مثال بزنید (1 تیموتیوس 12:4). بیایید همیشه تلاش کنیم تا الگویی باشیم که دیگران می توانند برای مسیح پیروی کنند!"

پس از زلزله معجزه آسایی که پایه زندان را تکان داد، زندانبان لرزان در برابر پولس و سیلاس سقوط کرد. او پرسید، "چه کاری باید انجام دهد تا نجات پیدا کند؟ (اعمال رسولان 25:16-29). آنها پاسخ دادند، "به خداوند عیسی ایمان بیاورید و شما همراه با همه اعضای خانواده خود نجات خواهید یافت." (اعمال رسولان 31:10). پولس و سیلاس آن شب کلام خداوند را با زندانبان و خانواده اش در میان گذاشتند. آنها ایمان آوردند، نجات پیدا کردند و حتی در آب تعمید گرفتند – همه بعد از نیمه شب! آیا امروز هم همینطور است؟ آیا واقعا به همین سادگی است؟ رومیان فصل 10 آیه 9 می گوید، «اگر به دهان خود اعتراف كنيد كه خداوند است و در دل خود ايمان بياوريد كه خدا او را از مردگان برخاست نجات خواهيد داشت." کلام خدا تغییر نمی کند ؛امروز برای همه کسانی که به عیسی ایمان دارند نجات وجود دارد! اعمال رسولان فصل 4 آیه 12 به ما می گوید، «نجات در هيچ كس ديگري نيست! خدا هیچ نام دیگری در زیر آسمان نداده است که ما به وسیله آن نجات یابیم." خدا آن‌قدر ما را دوست داشت که راهی فراهم کرد تا گناهانمان بخشیده شود و تا ابد با او در آسمان زندگی کنیم. یوحنا فصل 3 آیه 16 می گوید، «زيرا خدا جهان را آنقدر دوست داشت كه پسر یگانه خود را داد تا هر كه به او ايمان آورد، هلاك نشود، بلکه حیات جاودان داشته باشد."

پولس و سیلاس در حالی که در سلول زندان زنجیر شده و پاهایشان در غل و زنجیر بود، نشسته بودند و دعا می‌کردند و برای خدا سرود می‌خواندند (اعمال رسولان 24:16-25). آنها احتمالاً در مورد چه چیزی آواز می‌خواندند؟ آنها آواز می‌خواندند زیرا به خدای متعال خدمت می‌کردند. صرف نظر از اینکه کجا بودند یا چه اتفاقی افتاده بود - خدا هنوز خدا بود و تنها نام او شایسته ستایش بود! مزمور 4:68 به ما می‌گوید: «خدا و نام او را ستایش کنید!» با صدای بلند برای او که بر ابرها سوار است، سرود ستایش بخوانید. نام او خداوند است ؛در حضور او شادی کنید!" ما اغلب برای اتفاقات خوبی که در زندگی‌مان رخ داده است، خدا را ستایش می‌کنیم ؛و کاملاً باید این کار را انجام دهیم! با این حال، همانطور که این آیه می‌گوید، ما همچنین باید با صدای بلند او را که بر ابرها سوار است ستایش کنیم، او بالاتر از همه است و نام او خداوند است! ما می‌توانیم شاد باشیم که می‌توانیم وارد حضور قدرتمند او شویم و در آن بمانیم! مزمور 3:145 «خداوند بزرگ است!» او شایسته ترین ستایش است! هیچ کس نمی‌تواند عظمت او را اندازه بگیرد.» لازم نیست برای ستایش خدا منتظر بمانیم! او بی‌نهایت بزرگ و شایسته‌ی ستایش ماست - همیشه! صرف نظر از هر شرایطی، او هنوز خداست!