เปาโลและซีลาสถูกจับ ถูกตี และถูกจำคุก เท้าของพวกเขาถูกล่ามโซ่และใส่ไว้ในขื่อเพื่อไม่ให้พวกเขาขยับได้ สิ่งต่างๆ จะเลวร้ายไปกว่านี้ได้อย่างไร? (กิจการ 16:22-24) แล้วนักโทษคนอื่นๆ ได้ยินพวกเขาตำหนิพระเจ้าและบ่นบ้างไหม? ไม่เลย! เปาโลกับซีลาสรู้สึกปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาจึงอธิษฐานและร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าในช่วงเที่ยงคืน! เป็นไปได้ยังไง? ความยินดีของเปาโลกับซีลาสไม่ได้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ภายนอก แต่เกิดจากความรู้สึกในส่วนลึกภายในตัวพวกเขาเอง โลกไม่สามารถมอบความสุขแบบนี้ได้ มีเพียงการมีพระเยซูอยู่ในใจเท่านั้นที่ทำได้! ความชื่นชมยินดีนี้เกิดจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่สถิตอยู่ภายในผู้เชื่อทุกคน (กาลาเทีย 5:22) พระคัมภีร์กล่าวว่าเป็นพระประสงค์ของพระเจ้าที่เราจะเปี่ยมด้วยความชื่นชมยินดีอยู่เสมอ อธิษฐานเสมอ และขอบพระคุณในทุกสถานการณ์ (1 เธสะโลนิกา 6:16-18) เมื่อเราทำเช่นนี้ เราก็สะท้อนความสงบ ความรัก และความหวังของพระเจ้าผู้มหัศจรรย์ของเราไปยังผู้อื่น เมื่อเปโตรกับซีลาสร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า นักโทษคนอื่นๆ ในคุกก็ฟังด้วย (กิจการ 16:25) ในฐานะผู้ติดตามพระเยซู จงให้ความชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าปรากฏให้เห็น ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดๆ ก็ตาม! 2 โครินธ์ 6:10 กล่าวว่า "ใจของเราเจ็บปวด แต่เรามีความยินดีอยู่เสมอ เรายากจน แต่เราก็มอบความร่ำรวยทางจิตวิญญาณให้กับผู้อื่น เราไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย แต่เรากลับมีทุกสิ่งทุกอย่าง โลกไม่สามารถมอบความสุขให้กับเรา และโลกก็ไม่สามารถพรากความสุขนั้นไปจากเราได้!

พอลและไซลาสพยายามเดินทางไปหลายประเทศในการเดินทางมิชชันนารี อย่างไรก็ตาม พระวิญญาณบริสุทธิ์ไม่อนุญาตให้พวกเขาเข้าไปในบางพื้นที่ จากนั้นพระเจ้าได้พูดกับเปาโลในวิสัยทัศน์ที่สั่งให้เขาไปมาซิโดเนียในประเทศกรีซ พอลและไซลาสขึ้นเรือเพื่อแล่นเรือทันที เปาโลและซีลาสฟังพระวิญญาณบริสุทธิ์และปฏิบัติตามแผนของพระเจ้ามากกว่าของตนเอง (กิจการ 16:6-10) ในฐานะผู้ติดตามของพระคริสต์ พระวิญญาณของพระเจ้าอาศัยอยู่ในเรา พระวิญญาณบริสุทธิ์จะนำทางเราเช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงกระทำเปาโลและซีลาส หากเราเต็มใจที่จะปฏิบัติตามเสียงของพระองค์ กาลาเตียน 5:25 กล่าวว่า “เนื่องจากเราใช้ชีวิตตามพระวิญญาณ ขอให้เราปฏิบัติตามผู้นำของพระวิญญาณในทุกส่วนของชีวิตของเรา" เช่นเดียวกับเปาโลพระวิญญาณบริสุทธิ์จะนำเราไปหาคนที่ต้องการฟังข่าวดีของพระเยซูคริสต์ พระวิญญาณบริสุทธิ์จะส่องสว่างพระวจนะของพระเจ้า และให้ภูมิปัญญาและความเข้าใจแก่เราในการตัดสินใจและการตัดสินใจที่ถูกต้อง เพลงสดี 119:105 กล่าวว่า “พระวจนะของพระองค์เป็นโคมไฟที่จะนำเท้าของข้าพระองค์ และเป็นแสงสว่างสำหรับเส้นทางของข้าพระองค์“ พระเยซูทรงเรียกผู้ติดตามของพระองค์เป็นแกะ แกะต้องการคนเลี้ยงแกะเพื่อดูแลพวกเขา เป็นผู้นำ และปกป้องพวกเขา พระเยซูตรัสในยอห์น 10:27 ว่า “แกะของข้าพเจ้าฟังเสียงของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้จักพวกเขา และพวกเขาก็ตามข้าพเจ้า“ ใช่พระวิญญาณของพระเจ้าจะนำทางเรา - เราจะปฏิบัติตามหรือไม่?

นักโทษในคุกได้ยินเปาโลและซีลาสอธิษฐานและร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า (กิจการ 16:25) เสียงเหล่านี้เป็นเสียงที่แปลกมากที่จะได้ยินในเรือนจำ! เป็นพยานหลักฐานต่อพระเจ้า! ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเรื่องนี้สร้างผลกระทบให้กับผู้ฟังทุกคน! ต่อมาผู้คุมคุกพร้อมกับครอบครัวทั้งหมดของเขาได้มาพบพระคริสต์ ในฐานะผู้ติดตามพระคริสต์ เราสะท้อนให้เห็นพระเจ้าผ่านคำพูด ทัศนคติ และการกระทำของเรา เปาโลกับซีลาสถูกอาจารย์หมอดูและฝูงชนที่โกรธแค้นกล่าวหาว่าทำผิด มันคงเป็นเรื่องง่ายที่จะมีความรู้สึกขมขื่นและโกรธเคือง แต่พวกเขากลับเลือกที่จะถวายเกียรติแด่พระเจ้าและเป็นแสงสว่างที่ส่องสว่างในที่มืด 1 เปโตร 2:12 กล่าวว่า "จงระวังที่จะดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสมท่ามกลางเพื่อนบ้านที่ไม่เชื่อพระเจ้า" แม้พวกเขาจะกล่าวโทษคุณว่าทำผิด พวกเขาก็จะมองเห็นการประพฤติอันมีเกียรติของคุณ และพวกเขาจะถวายเกียรติแด่พระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงพิพากษาโลก” คนอื่นๆ ได้รับการดึงดูดใจจากพระคริสต์เพราะการดำเนินชีวิตประจำวันของเราหรือไม่? เปาโลใช้ชีวิตเพื่อเป็นตัวอย่างให้คนอื่นทำตามเพื่อรู้จักพระคริสต์ ในจดหมายของเปาโลถึงชาวฟิลิปป์ เขาเขียนว่า “จงนำทุกสิ่งที่ท่านเรียนรู้และได้รับจากข้าพเจ้า คือ ทุกสิ่งที่ท่านได้ยินจากข้าพเจ้าและเห็นข้าพเจ้าทำ ไปใช้ปฏิบัติ” แล้วพระเจ้าแห่งสันติสุขจะสถิตกับท่าน” (ฟิลิปปี 4:9) เราสะท้อนสันติสุขและความรักของพระเจ้าในชีวิตของเราแต่ละวันหรือไม่? ไม่เร็วเกินไปเลยที่จะเป็นตัวอย่างที่ดีของพระคริสต์ให้แก่ผู้อื่นในการดำเนินชีวิตประจำวันของเรา อัครสาวกเปาโลให้กำลังใจทิโมธีให้เป็นตัวอย่างแก่ผู้อื่นตั้งแต่ยังเด็ก เขาเขียนไว้ว่า “อย่าให้ใครมองว่าท่านด้อยค่าเพราะว่าท่านยังเด็กอยู่ จงเป็นแบบอย่างแก่ผู้เชื่อทุกคนในสิ่งที่ท่านพูด ในการดำเนินชีวิต ในความรัก ความเชื่อ และความบริสุทธิ์ของท่าน (1 ทิโมธี 4:12) เราควรพยายามเป็นตัวอย่างให้คนอื่นทำตามพระคริสต์อยู่เสมอ!"

หลังจากแผ่นดินไหวอันน่าอัศจรรย์ที่เขย่ารากฐานของเรือนจําผู้คุมที่ตัวสั่นก็ล้มลงต่อหน้าเปาโลและสิลาส เขาถามว่า "เขาต้องทําอะไรจึงจะรอด? (กิจการ 16:25-29) พวกเขาตอบว่า "จงเชื่อในองค์พระเยซูเจ้า แล้วท่านจะรอดพร้อมกับทุกคนในครอบครัวของเจ้า" (กิจการของอัครทูต 10:31) เปาโลกับสิลาสแบ่งปันพระวจนะของพระเจ้ากับผู้คุมและครอบครัวของเขาในคืนนั้น พวกเขาเชื่อ รอด และแม้กระทั่งรับบัพติศมาในน้ํา ทั้งหมดหลังเที่ยงคืน! วันนี้เหมือนกันหรือไม่? มันง่ายขนาดนั้นจริงหรือ? โรม 10:9 กล่าวว่า "ถ้าเจ้าสารภาพด้วยปากของเจ้าว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในใจว่าพระเจ้าทรงทําให้พระองค์เป็นขึ้นมาจากความตาย" พระวจนะของพระเจ้าไม่เปลี่ยนแปลง - วันนี้มีความรอดสําหรับทุกคนที่เชื่อในพระเยซู! กิจการของอัครทูต 4:12 บอกเราว่า "ไม่มีความรอดในผู้อื่น! พระเจ้าไม่ได้ประทานนามอื่นใดภายใต้สวรรค์ดังนั้นเราจึงต้องได้รับความรอด" พระเจ้าทรงรักเรามากจนพระองค์ทรงจัดเตรียมหนทางให้เราได้รับการอภัยบาปและใช้ชีวิตชั่วนิรันดร์กับพระองค์ในสวรรค์ ยอห์น 3:16 กล่าวว่า "เพราะพระเจ้าทรงรักโลกมากจนประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ เพื่อทุกคนที่เชื่อในพระองค์จะไม่พินาศ แต่จะมีชีวิตนิรันดร์"

เปาโลกับซีลาสอธิษฐานและร้องเพลงต่อพระเจ้าขณะนั่งอยู่ในคุก โดยถูกโซ่ล่ามไว้และเท้าอยู่ในโซ่ตรวน (กิจการ 16:24-25) พวกเขาร้องเพลงเกี่ยวกับอะไรกันนะ? พวกเขาร้องเพลงเพราะพวกเขารับใช้พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหนหรือเกิดอะไรขึ้น - พระเจ้าก็ยังคงเป็นพระเจ้า และพระนามของพระองค์เท่านั้นที่สมควรได้รับการสรรเสริญ! สดุดี 68:4 บอกเราว่า "จงร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าและพระนามของพระองค์!" จงขับร้องสรรเสริญพระองค์ผู้ทรงขี่เมฆดังๆ พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์ จงชื่นชมยินดีในที่ประทับของพระองค์!" เรามักจะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าสำหรับสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา - และเราควรทำอย่างนั้นอย่างแน่นอน! อย่างไรก็ตาม ตามที่กล่าวในข้อพระคัมภีร์นี้ เราต้องร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ผู้ทรงเสด็จบนเมฆ พระองค์ทรงยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่ง และพระนามของพระองค์คือพระเจ้า! เราจะชื่นชมยินดีได้ที่เราเข้าและอยู่ในที่ประทับอันยิ่งใหญ่ของพระองค์! สดุดี 145:3 "พระเยโฮวาห์ทรงยิ่งใหญ่!" เขาเป็นผู้สมควรได้รับการสรรเสริญอย่างยิ่ง! ไม่มีใครสามารถวัดความยิ่งใหญ่ของเขาได้ เราไม่จำเป็นต้องรอเพื่อร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า! เขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะประมาณได้และสมควรได้รับการสรรเสริญของเราเสมอ! ไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์ใดๆ พระองค์ก็ยังคงเป็นพระเจ้า!