اعتراف کن.

کتاب مقدس به ما می گوید، "اگر به گناهان خود نزد او اعتراف کنیم، او امین و عادل است تا گناهان ما را ببخشد و ما را از هر شرارتی پاک کند" (اول یوحنا ۱: ۹). از ابتدا، خدا خانواده می خواست. او می خواهد مانند یک پدر با پسرش با شما رابطه داشته باشد. گاهی اوقات ما به پدرمان آسیب می رسانیم. اما ما می خواهیم به سرعت عذرخواهی کنیم و اوضاع را درست کنیم. در مورد پدر آسمانی ما هم همینطور است. تنها راهی که می توانیم بفهمیم چه چیزی درست یا غلط در این دنیا است، از طریق آنچه او از طریق کلامش به ما آشکار کرده است. ما همچنین می توانیم بفهمیم که آیا از طریق محکومیت روح القدس در قلبمان اشتباه کرده ایم یا خیر.

در کتاب ارمیا، خدا گفت که او عهد جدیدی با ما خواهد بست و شریعت خود را بر قلب ما خواهد نوشت. وقتی گناه می کنیم یا کاری را انجام می دهیم که خدا نمی خواهد انجام دهیم، می توانیم احساس گناه یا غم و اندوه کنیم زیرا روح القدس او در قلب ما کار می کند. بنابراین اگر کاری را انجام دهیم که اشتباه است، باید بگوییم که از این بابت به پدر آسمانی مان متاسفیم. سپس باید تصمیم بگیریم که دیگر آن کار را انجام ندهیم. اگر در ارتکاب آن گناه بارها و بارها مشکل داریم، ممکن است لازم باشد از خدا بخواهیم که به ما فیض و قدرت غلبه بر آن گناه را بدهد.

همچنین ممکن است لازم باشد کسی مانند والدین یا کشیشی را پیدا کنیم یا با دوستی که بتوانیم چالش های خود را با او در میان بگذاریم، به ما کمک کند. همیشه باید از والدین خود بپرسید که چه کسی می تواند فردی باشد که می توانید به او اعتماد کنید تا این چیزها را به اشتراک بگذارد. راه دیگری که می توانیم بر گناه غلبه کنیم این است که وقت خود را صرف کلام خدا کنیم (دوم تیموتائوس فصل ۲ آیه ۱۵). داوود پادشاه گفت، "کلام تو را در دل خود پنهان کرده ام تا به تو گناه نکنم" (مزامیر فصل ۱۱۹ آیه ۱۱). کلام خدا قدرتمند است (عبرانیان فصل ۴ آیه ۱۲) و همانطور که به آن فکر می کنیم، بر نحوه تفکر ما و آنچه می خواهیم در زندگی خود انجام دهیم تأثیر می گذارد. این نامیده می شود که ذهن خود را بر اساس کلام خدا تجدید کنیم (رومیان فصل ۱۲ آیه ۲).

کلام قدرتمند خدا در واقع شروع به تغییر طرز تفکر ما می کند و کارهایی را که می خواهیم انجام دهیم یا نمی خواهیم انجام دهیم تغییر می دهد. راه دیگر برای غلبه بر گناه این است که وقت خود را با خدا در دعا و ستایش و پرستش بگذرانید. این رابطهٔ ما رو با خداوند قوی‌تر می‌کنه و محبت ما رو نسبت به او بیشتر می‌کنه. با گذشت زمان، ما آنقدر عاشق خدا می شویم که نمی خواهیم کاری انجام دهیم که به او آسیب برساند.

خدا از شما می خواهد که در پیروزی گام بردارید و با گناه روبرو نشوید (رومیان فصل ۶ آیه ۲۳). پس زمانی را برای خواندن کلام او اختصاص دهید، سپس زمانی را در دعا و پرستش با خداوند بگذرانید، و به زودی خواهید دید که آن چیزهایی که باعث گناه شما می شدند کمتر و کمتر بخشی از زندگی شما می شوند. وقتی با عیسی راه می روید پیروزی را به دست خواهید آورد.

چون خدا ما را دوست دارد، به ما اجازه می‌دهد که تصمیم بگیریم. وقتی انتخاب اشتباه می‌کنیم، خطا هم می‌کنیم.

وقتی خداوند بشریت را آفرید، ما را به صورت و شباهت خود و با اراده آزاد آفرید، به این معنی که او ما را با آزادی انتخاب بین درست و غلط آفرید. خدا خانواده می‌خواست. او ربات نمی‌خواست. در نتیجه، ما آزادیم که یا از راه‌های خدا پیروی کنیم، یا می‌توانیم علیه حقایق کتاب مقدس سرکشی کنیم.

به آدم و حوا در باغ عدن حق انتخاب داده شد – و متأسفانه، آنها نافرمانی از خدا را انتخاب کردند. پس از سقوط، خداوند طرحی را برای رستگاری بشر از طریق فداکاری عاشقانه عیسی مسیح آغاز کرد - و تنها کاری که ما باید انجام دهیم این است که به او ایمان بیاوریم و نجات خواهیم یافت. وقتی نجات یافتیم، باید پیوسته از خدا اطاعت کنیم و از راه‌های او پیروی کنیم.

به هر حال، همه ما انسان هستیم و گاهی اوقات اشتباه می‌کنیم. کلید زندگی پربار در عیسی این است که وقتی اشتباه می‌کنیم، تشخیص دهیم که خدا به ما اراده آزاد داده است تا آن انتخاب را انجام دهیم، سپس از خدا برای گناه خود طلب بخشش کنیم (اول یوحنا ۹:۱).

کتاب مقدس می‌گوید: «محبتی بزرگتر از این نیست که کسی جان خود را در راه دوستانش فدا کند» (یوحنا ۱۳:۱۵). کتاب مقدس در مورد دوستی می‌گوید: «دوست همیشه وفادار است، و برادر برای کمک در وقت نیاز به دنیا آمده است» (امثال ۱۷:۱۷). بنابراین بهترین راه برای دوست بودن، پیروی از قانون طلایی است: «با دیگران هر آنچه را که می‌خواهید با شما رفتار کنند، شما نیز با آنها رفتار کنید.» (متی ۱۲:۷) و کلید، اطاعت از فرمان اول است، که همان دوست داشتن خداوند، خدای خود، با تمام قلب، جان، ذهن و قدرت خود است (متی ۳۷:۲۲). سپس فرمان دوم مستقیماً پس از آن می‌آید، که می‌گوید همسایه‌ات را مانند خودت دوست داشته باش (متی ۳۹:۲۲).

شخصی زمانی گفت که راه داشتن یک زندگی کامل، رعایت اختصار JOY است که مخفف Jesus (عیسی)، Others (دیگران) و Yourself (خودت) است. وقتی با این اولویت‌ها پیش بروید، برای دیگران یک دوست واقعی خواهید بود.

نه.

یه خبر خوب دارم! خدا از تو خشمگین نیست. کتاب مقدس می‌گوید: «زیرا خدا مسیح را که هرگز گناه نکرد، قربانی گناهان ما ساخت تا ما بتوانیم به وسیله مسیح در حضور خدا نیک محسوب شویم.» (دوم قرنتیان ۵: ۲۱). از آنجا که عیسی مسیح بر روی صلیب گناه را بر خود گرفت، هر ایمانداری که عیسی مسیح را به عنوان خداوند و نجات دهنده خود بپذیرد، فرزند خدا می‌شود. یوحنای رسول می‌نویسد: «اما به همه کسانی که به او ایمان آوردند و او را پذیرفتند، این حق را داد که فرزندان خدا شوند.» رومیان ۹:۱۰ می‌گوید: «اگر با زبان خود اعتراف کنی که عیسی خداوند است و در قلب خود ایمان آوری که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت.» با اعتراف به خداوندی عیسی و ایمان قلبی به اینکه خدا او را از مردگان برخیزانید، شما عضوی از خانواده خدا می‌شوید – و هیچ کاری نمی‌توانید انجام دهید که خدا نخواهد شما در این خانواده باشید (رومیان ۱۵:۸).

از آنجا که ما انسان هستیم، همه ما هر از گاهی اشتباه می‌کنیم و گناه می‌کنیم (رومیان ۳: ۲۳). باید درک کنید که این گناه خدا را ناراحت می‌کند، اما او از شما عصبانی نیست. خدا غمگین است زیرا می‌داند که گناه می‌تواند به شما آسیب برساند (رومیان ۲۳:۶)، و او نمی‌خواهد هیچ آسیبی به شما برسد. بنابراین وقتی گناه می‌کنیم، مهم است که سریعاً از خدا بخواهیم که ما را ببخشد (اول یوحنا ۱: ۹) و ما را از تمام گناهانمان، چه آنهایی که به یاد داریم و چه آنهایی که ممکن است فراموش کرده باشیم، پاک کند.

اظهار پشیمانی از گناهانمان در پیشگاه خداوند، توبه نامیده می‌شود. کلمه «توبه» در یونانی به معنای واقعی کلمه به معنای «تغییر نظر» است. بنابراین وقتی از گناهان خود توبه می‌کنیم، در واقع از خدا عذرخواهی می‌کنیم و قول می‌دهیم که به لطف و یاری او، دیگر مرتکب کارهای بد نشویم. اما حتی اگر دوباره گناه کنیم، باید درک کنیم که خدا ما را دوست دارد. او پدر آسمانی ماست و از ما می‌خواهد که طلب بخشش کنیم تا بتواند ما را برکت دهد و از هرگونه نقشه شیطان محافظت کند. عشق و بخشش خدا نسبت به ما از طریق قربانی عیسی بر روی صلیب، یکی از دلایلی است که انجیل چنین خبر خوشی است.

برادر بزرگتر پیش پدرش مانده بود. او از برادر کوچکترش عصبانی بود چون او آنها را ترک کرده بود. برادر بزرگتر قلب راستگویی داشت. اما او غرور روحانی هم داشت.

این برادر از قانون اطاعت کرد. اما او همان عشقی را که پدرش داشت، نداشت و این نقطه ضعف او بود. به عنوان مسیحیان، برای ما بسیار آسان است که در همان دام غرور روحانی که برادر بزرگتر در آن افتاد، بیفتیم. می‌توانیم بگوییم: «اوه، من خدا را دوست دارم، اما از مردم زیاد خوشم نمی‌آید.» اما این نشان دهنده عدم بلوغ و عدم درک خواسته خدا برای ما در این زندگی است (اول یوحنا ۴: ۲۰).

یوحنای رسول فرمود که عیسی با فیض و راستی آمد (یوحنا ۱: ۱۷). این جمله خیلی مهمه، چون نشون می‌ده که با عیسی، اول فیض اومد و بعد حقیقت. برخی از مسیحیان مرتکب اشتباه می‌شوند و بدون اینکه در فیض و عشق گام بردارند، حقیقت را حفظ می‌کنند. کتاب مقدس می‌گوید: «حقیقت را با محبت بیان کنید» (افسسیان ۴: ۱۵). در فصل مهم عشق، اول قرنتیان ۱۳، پولس رسول می‌گوید: «اگر می‌توانستم به همه زبان‌های زمین و فرشتگان صحبت کنم، اما دیگران را دوست نداشتم، فقط یک ناقوس پر سر و صدا یا یک سنج پرهیاهو بودم.» اگر موهبت نبوت داشته باشم، و اگر تمام نقشه‌های پنهانی خدا را بفهمم و بر همه دانش‌ها مسلط باشم، و اگر چنان ایمانی داشته باشم که بتوانم کوه‌ها را جابجا کنم، اما دیگران را دوست نداشته باشم، هیچ خواهم بود." (اول قرنتیان ۱۳: ۱-۲)

برادر بزرگتر قانون را درک و از آن اطاعت می‌کرد، اما اهمیت عشق را نمی‌دانست. همانطور که پدر اشاره کرد، این پسر که زمانی مرده بود، اکنون زنده شده است (لوقا ۳۲:۱۵). او پیش پدرش برگشته بود، و همین مهم بود.

ما باید مطمئن شویم که کسانی را که از پدر آسمانی ما نافرمانی کرده‌اند، قضاوت نمی‌کنیم، بلکه در عوض باید عشق و لطف خدا را به این افرادی که اغلب در درون خود آسیب دیده‌اند، نشان دهیم. کتاب مقدس به ما می‌گوید: «محبت هرگز ساقط نمی‌شود» (اول قرنتیان۱۳: ۸). پدر در مَثَل پسر ولخرج، عشق واقعی داشت؛ وقتی پسر سرکشش به خانه آمد، به استقبالش دوید (لوقا ۲۰:۱۵). بیایید همین نوع عشق را به کسانی که در زندگی ما هستند و نیاز دارند پدر آسمانی خود را ببینند و فیض و رحمت او را بشناسند، نشان دهیم.