Halk, Yeremya'nın kötü yollarından dönmeleri yönündeki mesajını duymak istemiyordu. Bu yüzden onu susturmak ve kötü bir ün kazandırmak için bir plan kurdular (Yeremya 18:11). Tanrı dokuzuncu emirde başkaları hakkında söylenti, dedikodu veya asılsız şeyler yaymayı yasaklamaktadır. Çıkış 20:16'da şöyle deniyor: "Komşunuza karşı yalan yere tanıklık etmeyeceksiniz." Sözler güçlüdür; yaralayabilir ve itibarları zedeleyebilir. Halkın Yeremya'ya yapmak istediği şey buydu. Eğer itibarına zarar verebilirlerse kimse ona güvenmez ve talimatlarına uymazdı. İncil, söylenti ve dedikodu yayanlardan uzak durmamız konusunda bizi uyarır. “Dedikoducu sırları yaymakla ünlüdür. Bu yüzden gevezelerle arkadaşlık etme.” (Süleyman’ın Özdeyişleri 20:19). Bunun yerine, İncil bize barışı sağlamanın ve onu korumanın yollarını aramamızı söyler. Tanrı'nın sözü, konuştuğumuz sözlerle uzun ve müreffeh bir hayatı bile ilişkilendirir! “(12) Uzun ve müreffeh bir hayat yaşamak isteyen var mı? (13) Öyleyse dilini kötü söz söylemekten, dudaklarını da yalan söylemekten koru! (14) Kötülükten sakının ve iyilik yapın. Barışı arayın ve onu korumak için çalışın. O zaman dilini kötü söz söylemekten, dudaklarını yalan söylemekten koru!” (Mezmur 34: 12-14). Evet, başkaları hakkında yalan ve kötü şeyler yaymak zararlıdır. Tanrı bu tür davranışlardan hoşlanmaz. Ağzımızdan çıkan her söz Tanrı katında önemli olduğu gibi bizim için de önemlidir. Sözlerimiz aslında kalbimizin halini yansıtır!. “İyi insan, iyi kalbinin hazinesinden iyi şeyler çıkarır. Kötü insan ise, kötü kalbinin hazinesinden kötü şeyler çıkarır. Söyledikleriniz yüreğinizden kaynaklanır.” (Luka 6:45)

Tanrı'nın halkı yollarını değiştirmek istemedi. Kendilerini tövbe etmeye çağıran Yeremya'yı dinlemeyi reddettiler. Tanrı'nın yasalarını görmezden gelmelerine rağmen yaşadıkları hayat hoşlarına gidiyordu. "Ama halk şöyle cevap verdi: "Nefesinizi boşa harcamayın. İnatla kendi kötü arzularımızın peşinden giderek istediğimiz gibi yaşamaya devam edeceğiz." (Yeremya 18:12). Bu durum Tanrı'yı çok öfkelendirdi ve onlara karşı yargısını getirdi. Yeremya 19:15 şöyle der: "İsrail'in Tanrısı, Göksel Orduların Rabbi şöyle diyor: 'Söz verdiğim gibi bu kentin ve çevresindeki kasabaların başına felaket getireceğim, çünkü beni dinlemeyi inatla reddettiniz." Çoğumuz hayatımızın bir döneminde inatçı olmayı seçmişizdir; bir şeyi yapmayı reddetmek ya da yaptığımız bir şeyi durdurmak! Bu Tanrı'yı hoşnut etmez. İnatçılık aslında Kutsal Ruh'un düzeltmesine ve yönlendirmesine direnmektir (Elçilerin İşleri 7:51). Tanrı'nın isteği yerine kendi isteğimizi yapmamıza neden olur. İnatçılık ne kadar tehlikelidir? Kutsal Kitap inatçılığı putlara tapmakla aynı şey olarak görür! 1. Samuel 15:23 İnatçılık gururdan kaynaklanır; neyin en iyi olduğunu bildiğimize inanmak. Bunun yerine Tanrı'nın önünde alçakgönüllü olmayı seçersek, Tanrı yaşamlarımızı bereketleyecektir. Bize zarar veren ve O'na yakınlaşmamızı engelleyen şeylerden kaçınabiliriz. Özdeyişler 28:14 şöyle der: "Ne mutlu yanlış yapmaktan korkanlara, ama inatçıların başı büyük belaya girer."

Yeremya gençken Tanrı tarafından, Tanrı'nın halkıyla konuşması ve onlara kötü yollarından dönmelerini söylemesi için çağrıldı. Tanrı'yı ve O'nun buyruklarını terk etmişler ve bunun yerine putlara tapınmayı seçmişlerdi. Yeremya, Tanrı'nın verdiği mesaj nedeniyle popüler bir kişi değildi. Tanrı Yeremya'ya krallar, memurlar, kâhinler ve Yahuda halkı da dahil olmak üzere tüm ülkeye karşı duracağını söyledi! Yeremya Bunlar iyi ihtimaller değil, değil mi? Tanrı Yeremya'yı halka doğru olanı söylemesi için gönderdi. O bütün bir ulusa karşı tek bir sesti! Bizler de Tanrı tarafından doğru olanı savunmaya çağrıldık - bize karşı olan güçlüklere rağmen. 1. Korintliler 16:13 şöyle der: "Tetikte olun. İnancınızda sağlam durun. Cesur ol. Güçlü ol." Etrafınızdaki herkes yanlış olanı yapıyormuş gibi görünürken doğru olanı yapmak kolay değildir! Zor zamanlarla karşılaştığımızda, Tanrı'nın Ruhu'nun bize yol göstermesini istemeli ve bizi güçlendirmesi için O'nun gücüne dayanmalıyız. "Böylece güvenle diyebiliriz ki, "Rab benim yardımcımdır, bu yüzden korkmayacağım. Sıradan insanlar bana ne yapabilir?" (İbraniler 13:6). Kendi gücümüzle ve kendi kuvvetimizle ayakta duramayız. Bu dünyanın baskılarının, ayartmalarının ve kötülüklerinin üstesinden gelmek için içimizdeki Tanrı'nın Ruhu'nun gücüne ihtiyacımız vardır. Pavlus Efes halkının bu tür bir güce sahip olması için dua etti. "Görkemli, sınırsız kaynaklarından Ruhu aracılığıyla sizi içsel güçle güçlendirmesi için dua ediyorum." (Efesliler 3:16). Tanrı'nın içimizdeki sınırsız gücüyle, ne olursa olsun dışarıda O'nun için ayakta durabiliriz!

Tanrı, peygamberi Yeremya aracılığıyla insanları defalarca tövbeye çağırdı; onların kötü yollarından dönüp O'na dönmeleri gerekir (Yeremya 25:25). Evet, bir günahkar Tanrı'ya geldiğinde Cennet sevinir - ama orada bitmez! Tanrı ile ilişkimizi sürdürmek ve O'na daha yakın olmak için sadece O'na dönmekle kalmamalı, aynı zamanda kötülükten de yüz çevirmeliyiz! Tanrı şöyle dedi: "Ama halkım beni dinlemedi. Kötü kalplerinin inatçı arzularını takip ederek istediklerini yapmaya devam ettiler. İleri gitmek yerine geriye gittiler." (Yeremya 7:24). Geriye gitmek istemiyoruz! Tanrı ile ilerlemek ve daha çok Mesih gibi büyümek istiyoruz! Yeremya'nın günlerinde Tanrı halkını cezalandırmak istemedi. Onların günahlarını itiraf etmelerini ve O'na dönmelerini istedi ki rahmetine ve mağfiretine mazhar olsunlar. Bugün de bizim için durum aynı. Tanrı, O'na karşı dürüst olmamızı, günahlarımızı kabul etmemizi ve kötülükten yüz çevirmemizi istiyor ki O'nun bağışlamasını ve merhametini alabilelim! "Günahlarını gizleyen insanlar iflah olmazlar, ancak itiraf eder ve onlardan yüz çevirirlerse merhamet görürler." (Süleyman'ın Özdeyişleri 28:13). Yeremya'nın zamanındaki insanlar, Tapınağın kendilerini koruduğuna inanıyorlardı. İstediklerini yapabilirlerdi ve Tanrı mutlu olur ve onları kutsardı. Yeremya onların sahte güvenliklerini açığa çıkardı. Yeremya 7: 1-7). Şeytan bugün bizi bu şekilde kandırmaya çalışabilir. Kiliseye gittiğimiz sürece güvende olduğumuza ve istediğimiz gibi yaşayabileceğimize inanmamızı istiyor. Süleyman'ın Özdeyişleri 3:7 bize bunun doğru olmadığını söyler. "Kendi bilgeliğinizden etkilenmeyin. Bunun yerine, Rab'den korkun ve kötülükten uzaklaşın."

Tanrı Yeremya'yı genç bir adamken, kötülüğe yönelmiş bir ulusa tövbe mesajı getirmesi için çağırdı. Yeremya itiraz etti ve bu iş için çok genç olduğunu söyledi! "Ey Egemen Tanrım." Dedim ki, "Sizin adınıza konuşamam! Ben çok gencim!" Tanrı Yeremya ile aynı fikirde değildi! "Rab, 'Ben çok gencim' deme, çünkü seni nereye gönderirsem oraya gitmeli ve sana ne dersem onu söylemelisin" diye yanıtladı. İnsanlardan korkmayın, çünkü ben sizinle birlikte olacağım ve sizi koruyacağım. Ben, Rab, konuştum!" (Yeremya 1:1-8). Tanrı için bir şeyler yapmak için çok genç olduğunuzu hiç düşündünüz mü? Hiç kimse Tanrı'nın işini yapmak için ne çok genç ne de çok yaşlıdır. Görüyorsunuz, bu bizimle ilgili değil - her şey Tanrı'yla ilgili! Tanrı bizi yarattı ve içimize yaşam üfledi. O bize tüm yeteneklerimizi verir. Bizler sadece O'nun kullanımına hazır boş kaplarız! 2.Timoteos 2: 21 Cebrail İsa'yı doğuracağı haberini getirdiğinde Meryem henüz genç bir kızdı. Samuel, tapınakta Rab'be sadakatle hizmet ettiğinde henüz bir çocuktu (1.Samuel 2:18). Yoşiya Yahuda kralı olduğunda sekiz yaşındaydı ve otuz bir yıl krallık yaptı (2.Krallar 22:1). Tanrı tarafından O'nun için harika şeyler yapmak üzere seçilen genç kız ve erkeklere dair pek çok örnek vardır. Pavlus, genç arkadaşı ve sadık yardımcısı Timoteos'u güçlü olmaya ve başkalarına örnek olmaya teşvik etmek için bir mektup yazdı. "Bunları öğretin ve herkesin öğrenmesi için ısrar edin. Genç olduğunuz için kimsenin hakkınızda daha az şey düşünmesine izin vermeyin. Söylediklerinizle, yaşam tarzınızla, sevginizle, imanınızla ve saflığınızla tüm imanlılara örnek olun." (1. Timoteos 4:11-12). Bu sadece Kutsal Kitap'taki insanlar için geçerli değildi. Bu durum bugün bizim için de geçerlidir. Elçilerin İşleri 2:17 şöyle der: "Tanrı, 'Son günlerde Ruhumu bütün insanların üzerine dökeceğim' diyor. Oğullarınız ve kızlarınız kehanette bulunacak. Genç adamlarınız görümler görecek, yaşlı adamlarınız düşler görecek." Gördüğünüz gibi, bu bizim yeteneğimiz ve deneyimimizle ilgili değil; Tanrı'nın Ruhu'nun içimizde çalışmasına izin verme isteğimizle ilgili - ne kadar genç ya da yaşlı olursak olalım!