தங்கள் தீய வழிகளை விட்டுத் திரும்பும்படி எரேமியா சொன்ன செய்தியை மக்கள் கேட்க விரும்பவில்லை. எனவே அவர்கள் அவரை வாயடைக்கச் செய்து அவருக்கு கெட்ட பெயரை ஏற்படுத்த ஒரு சதித்திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள் (எரேமியா 18:11). ஒன்பதாவது கட்டளையில் மற்றவர்களைப் பற்றிய வதந்திகள், வதந்திகள் அல்லது பொய்களைப் பரப்புவதை தேவன் தடைசெய்கிறார். யாத்திராகமம் 20:16 கூறுகிறது, "பிறனுக்கு விரோதமாகப் பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக." வார்த்தைகள் வலிமையானவை; அவை நற்பெயரைக் காயப்படுத்தவும் சேதப்படுத்தவும் முடியும். இதைத்தான் ஜனங்கள் எரேமியாவுக்குச் செய்ய விரும்பினர். அவர்களால் அவரது நற்பெயருக்கு சேதம் விளைவிக்க முடிந்தால், யாரும் அவரை நம்பி அவரது வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற மாட்டார்கள். வதந்திகளையோ அல்லது வதந்திகளையோ பரப்புபவர்களிடமிருந்து விலகி இருக்க வேதாகமம் நம்மை எச்சரிக்கிறது. "தூற்றிக்கொண்டு திரிகிறவன் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துவான்; ஆதலால் தன் உதடுகளினால் அலப்புகிறவனோடே கலவாதே." (நீதிமொழிகள் 20:19). மாறாக, சமாதானத்தை அடைவதற்கும் அதைப் பேணுவதற்கும் வழிகளைத் தேடும்படி வேதாகமம் நமக்குச் சொல்கிறது. தேவனுடைய வார்த்தை நாம் பேசும் வார்த்தைகளுடன் நீண்ட மற்றும் வளமான வாழ்க்கையை இணைக்கிறது! “(12) நன்மையைக் காணும்படி, ஜீவனை விரும்பி, நீடித்த நாட்களை அபேட்சிக்கிற மனுஷன் யார்? (13) உன் நாவைப் பொல்லாப்புக்கும், உன் உதடுகளைக் கபட்டுவசனிப்புக்கும் விலக்கிக் காத்துக்கொள். (14) தீமையை விட்டு விலகி நன்மை செய். அமைதியைத் தேடுங்கள், அதைப் பராமரிக்க பாடுபடுங்கள். தீமையை விட்டு விலகி, நன்மைசெய்; சமாதானத்தைத் தேடி, அதைத் தொடர்ந்துகொள்!” (சங்கீதம் 34: 12-14). ஆம், மற்றவர்களைப் பற்றி பொய்களையும் அன்பற்ற விஷயங்களையும் பரப்புவது தீங்கு விளைவிக்கும். இந்த மாதிரியான நடத்தையில் தேவன் மகிழ்ச்சியடைவதில்லை. நம் வாயிலிருந்து வருவது தேவனுக்கு முக்கியமானது, எனவே அது நமக்கும் முக்கியமானதாக இருக்க வேண்டும். நம் வார்த்தைகள் உண்மையில் நம் இதயத்தின் நிலையைக் குறிக்கின்றன!. "நல்ல மனுஷன் தன் இருதயமாகிய நல்ல பொக்கிஷத்திலிருந்து நல்லதை எடுத்துக் காட்டுகிறான்; பொல்லாத மனுஷன் தன் இருதயமாகிய பொல்லாத பொக்கிஷத்திலிருந்து பொல்லாததை எடுத்துக்காட்டுகிறான்; இருதயத்தின் நிறைவினால் அவனவன் வாய் பேசும். ”(லூக்கா 6:45).

தேவனுடைய மக்கள் தங்கள் வழிகளை மாற்ற விரும்பவில்லை. மனந்திரும்பும்படி அழைத்த எரேமியாவுக்கு அவர்கள் செவிசாய்க்க மறுத்துவிட்டார்கள். அவர்கள் தேவனுடைய சட்டங்களைப் புறக்கணித்தபோதிலும், அவர்கள் வாழ்ந்த விதம் அவர்களுக்குப் பிடித்திருந்தது. ஆனாலும் அவர்கள்: “அது கூடாத காரியம், நாங்கள் எங்கள் யோசனைகளின்படியே நடந்து, அவரவர் தம்தம் பொல்லாத இருதயத்தினுடைய கடினத்தின்படியே செய்வோம் என்கிறார்கள்.” (எரேமியா 18:12). இது தேவனை மிகவும் கோபப்படுத்தி, அவர்களுக்கு எதிராக அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்டு வந்தது. எரேமியா 19:15 கூறுகிறது, “இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: 'இதோ, நீங்கள் என் வார்த்தைகளைக் கேளாதபடிக்கு உங்கள் கழுத்தைக் கடினப்படுத்தினபடியினால் நான் இந்த நகரத்துக்கு விரோதமாய்ச் சொன்ன எல்லாத் தீங்கையும் இதின்மேலும் இதற்கடுத்த பட்டணங்களின்மேலும் வரப்பண்ணுவேன்". நம்மில் பெரும்பாலோர் நம் வாழ்வில் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் பிடிவாதமாக இருக்கத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறோம்; ஏதாவது செய்யவோ அல்லது நாம் செய்யும் ஒன்றை நிறுத்தவோ மறுக்கிறோம்! இது தேவனுக்குப் பிரியமானது அல்ல. “பிடிவாதம் என்பது, உண்மையில் பரிசுத்த ஆவியின் திருத்தத்தையும் வழிநடத்துதலையும் எதிர்த்து நிற்பதையே குறிக்கிறது.” (அப்போஸ்தலர் 7:51). இது நாம் தேவனின் சித்தத்தைச் செய்வதற்குப் பதிலாக நம் சித்தத்தைச் செய்ய வைக்கிறது. பிடிவாதம் எவ்வளவு ஆபத்தானது? பைபிள் பிடிவாதத்தை விக்கிரகங்களை வணங்குவதற்குச் சமமாகக் கருதுகிறது! (1 சாமுவேல் 15:23). பிடிவாதம் பெருமையில் வேரூன்றியுள்ளது; அதாவது எது சிறந்தது என்று நமக்குத் தெரியும் என்று நம்புவது. அதற்கு பதிலாக நாம் தேவனுக்கு முன் தாழ்மையுடன் நடக்கத் தேர்ந்தெடுத்தால், அவர் நம் வாழ்க்கையை ஆசீர்வதிப்பார். நமக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதையும், நாம் அவரிடம் நெருங்கி வருவதைத் தடுப்பதையும் நாம் தவிர்க்கலாம். நீதிமொழிகள் 28:14 கூறுகிறது, “எப்பொழுதும் பயந்திருக்கிறவன் பாக்கியவான்; தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்துகிறவனோ தீங்கில் விழுவான்."

எரேமியா இளமையாக இருந்தபோது தேவனுடைய மக்களிடம் பேசவும், அவர்களின் தீய வழிகளை விட்டுத் திரும்பவும் சொல்லவும் தேவனால் அழைக்கப்பட்டார். அவர்கள் தேவனையும் அவருடைய கட்டளைகளையும் விட்டுவிட்டு, சிலைகளை வணங்குவதைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். எரேமியா தேவனுடைய செய்தியை அறிவித்ததால் அவர் பிரபலமான நபராக இல்லை. எரேமியா, ராஜாக்கள், அதிகாரிகள், ஆசாரியர்கள் மற்றும் யூதா மக்கள் உட்பட முழு தேசத்திற்கும் எதிராக நிற்பார் என்று தேவன் சொன்னார்! (எரேமியா 1:18-19). அவை நல்ல வாய்ப்புகள் இல்லையே? மக்களுக்குச் சரியானதைச் சொல்ல தேவன் எரேமியாவை அனுப்பினார். அவர் ஒரு முழு தேசத்திற்கும் எதிரான ஒருமித்த குரலாக இருந்தார்! நமக்கு எதிரான வாய்ப்புகள் இருந்தபோதிலும், சரியானவற்றிற்காக நிற்க நாமும் தேவனால் அழைக்கப்படுகிறோம். 1 கொரிந்தியர் 16:13 கூறுகிறது, “விழித்திருங்கள், விசுவாசத்திலே நிலைத்திருங்கள், புருஷராயிருங்கள், திடன்கொள்ளுங்கள்.” உங்களைச் சுற்றியுள்ள அனைவரும் தவறு செய்வதாகத் தோன்றும்போது, ​​சரியானதைச் செய்வது எளிதல்ல! நாம் கடினமான காலங்களை எதிர்கொள்ளும்போது, ​​நம்மை வழிநடத்த தேவனுடைய ஆவியைக் கேட்க வேண்டும், மேலும் நம்மைப் பலப்படுத்த அவருடைய வல்லமையைச் சார்ந்திருக்க வேண்டும். "அதினாலே நாம் தைரியங்கொண்டு: கர்த்தர் எனக்குச் சகாயர், நான் பயப்படேன், மனுஷன் எனக்கு என்னசெய்வான் என்று சொல்லலாமே." (எபிரெயர் 13:6). நாம் நமது சொந்த பலத்திலும், நமது சொந்த பலத்திலும் நிற்க முடியாது. இந்த உலகத்தின் அழுத்தங்கள், சோதனைகள் மற்றும் தீமைகளை வெல்ல நமக்குள் இருக்கும் தேவனுடைய ஆவியின் பலம் நமக்குத் தேவை. எபேசு மக்கள் இந்த வகையான பலத்தைப் பெற பவுல் ஜெபித்தார். "நீங்கள் அவருடைய ஆவியினாலே உள்ளான மனுஷனில் வல்லமையாய்ப் பலப்பட பண்ணவேண்டுமென்று வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்." (எபேசியர் 3:16). உள்ளே தேவனின் வரம்பற்ற பலத்துடன், நாம் வெளியே அவருக்காக நிற்க முடியும் - எதுவாக இருந்தாலும் சரி!

தேவன், தம்முடைய தீர்க்கதரிசி எரேமியா மூலம், மக்களை மனந்திரும்பவும், தங்கள் தீய வழிகளை விட்டுத் தம்மிடம் திரும்பும்படியும் திரும்பத் திரும்ப அழைத்தார் (எரேமியா 25:25). ஆம், ஒரு பாவி தேவனிடம் வரும்போது பரலோகம் மகிழ்ச்சியடைகிறது - ஆனால் அது அங்கேயே நின்றுவிடுவதில்லை! தேவனுடன் ஒரு உறவைப் பேணுவதற்கும், அவரிடம் நெருங்கி வளருவதற்கும், நாம் அவரிடம் திரும்புவது மட்டுமல்லாமல், தீமையிலிருந்தும் விலக வேண்டும்! தேவன் கூறினார், “ஆனால் என் ஜனங்கள் எனக்குச் செவிசாய்க்கவில்லை. அவர்களோ அதைக் கேளாமலும், தங்கள் செவியைச் சாயாமலும்போய், தங்கள் பொல்லாத இருதயத்தின் யோசனைகளின்படியும் கடினத்தின்படியும் நடந்தார்கள். முன்னிட்டல்ல பின்னிட்டே போனார்கள்.” (எரேமியா 7:24). நாம் பின்னோக்கிச் செல்லக்கூடாது! நாம் தேவனுடன் முன்னேறிச் சென்று கிறிஸ்துவைப் போல வளர விரும்புகிறோம்! எரேமியாவின் நாட்களில், தேவன் தம் மக்களைத் தண்டிக்க விரும்பவில்லை. அவர்கள் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, தம்மிடம் திரும்ப வேண்டும் என்றும், அதனால் தம்முடைய இரக்கத்தையும் மன்னிப்பையும் பெற்றுக்கொள்ளவும் அவர் விரும்பினார். இன்று நமக்கும் அதுவே உண்மை. நாம் அவரிடம் நேர்மையாக இருக்க வேண்டும், நம் பாவங்களை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும், தீமையிலிருந்து விலக வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார், இதனால் நாம் அவருடைய மன்னிப்பையும் இரக்கத்தையும் பெற முடியும்! "தன் பாவங்களை மறைக்கிறவன் வாழ்வடையமாட்டான்; அவைகளை அறிக்கை செய்து விட்டுவிடுகிறவனோ இரக்கம் பெறுவான்." (நீதிமொழிகள் 28:13). எரேமியாவின் காலத்தில் இருந்த ஜனங்கள், ஆலயம் தங்களைப் பாதுகாத்ததாக நம்பினர். அவர்கள் விரும்பியபடி செய்யலாம், தேவன் மகிழ்ச்சியடைந்து அவர்களை ஆசீர்வதிப்பார். எரேமியா அவர்களின் தவறான பாதுகாப்பை அம்பலப்படுத்தினார். (எரேமியா 7: 1-7). இன்றும் பிசாசு நம்மை இந்த வழியில் நம்மை ஏமாற்ற முயற்சிக்கலாம். நாம் ஆலயத்திற்குச் செல்லும் வரை, நாம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம், நாம் விரும்பியபடி வாழ முடியும் என்று நாம் நம்ப வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான். அது உண்மையல்ல என்று நீதிமொழிகள் 3:7 நமக்குச் சொல்கிறது. "நீ உன்னை ஞானியென்று எண்ணாதே; . கர்த்தருக்குப் பயந்து, தீமையை விட்டு விலகு."

தீமை செய்யத் திரும்பிய ஒரு தேசத்திற்கு மனந்திரும்புதலின் செய்தியைக் கொண்டு வர, எரேமியா இளைஞனாக இருந்தபோது தேவன் அவரை அழைத்தார். எரேமியா ஆட்சேபனை தெரிவித்து, தான் அந்த வேலைக்கு மிகவும் சிறியவன் என்று கூறினார்! "ஆ கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, இதோ, நான் பேச அறியேன்; சிறுபிள்ளையாயிருக்கிறேன் என்றேன்.” தேவன் எரேமியாவின் வார்த்தைகளுக்கு உடன்படவில்லை! "ஆனாலும் கர்த்தர்: நான் சிறுபிள்ளையென்று நீ சொல்லாதே, நான் உன்னை அனுப்புகிற எல்லாரிடத்திலும் நீ போய், நான் உனக்குக் கட்டளையிடுகிறவைகளையெல்லாம் நீ பேசுவாயாக. நீ அவர்களுக்குப் பயப்படவேண்டாம்; உன்னைக் காக்கும்படிக்கு நான் உன்னுடனே இருக்கிறேன்!" என்று சொன்னார். (எரேமியா 1:1-8). தேவனுக்காக ஏதாவது செய்ய நீ மிகவும் இளமையாக இருக்கிறாய் என்று எப்போதாவது நினைத்ததுண்டா? தேவனின் வேலையைச் செய்ய யாரும் ஒருபோதும் மிகவும் இளமையாகவோ அல்லது மிகவும் வயதானவராகவோ இருப்பதில்லை. பாருங்க, இது நம்மைப் பத்தினது இல்ல - எல்லாமே தேவனைப் பத்தினது! தேவன் நம்மைப் படைத்து, நமக்குள் உயிர் ஊதினார். அவர் நமக்கு எல்லா திறமைகளையும் தருகிறார். நாம் அவருடைய பயன்பாட்டிற்குத் தயாரான வெறும் வெற்றுப் பாத்திரங்கள்! (2 தீமோத்தேயு 2:21). மரியாள் இயேசுவைப் பெற்றெடுப்பாள் என்ற செய்தியை கபிரியேல் தூதர் கொண்டு வந்தபோது, மரியா ஒரு இளம் பெண்ணாக இருந்தார். சாமுவேல், சிறுவனாக இருந்தபோது, ​​ஆலயத்தில் கர்த்தருக்கு உண்மையாக சேவை செய்தார் (1 சாமுவேல் 2:18). யோசியா யூதாவின் ராஜாவானபோது எட்டு வயது, முப்பத்தொரு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார் (2 இராஜாக்கள் 22:1). தேவனுக்காக அற்புதமான காரியங்களைச் செய்ய தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இளம் பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்களின் உதாரணங்கள் பல உள்ளன. பவுல் தனது இளம் நண்பரும் உண்மையுள்ள உதவியாளருமான தீமோத்தேயுவை பலமாகவும், முன்மாதிரியாகவும் வழிநடத்த ஊக்குவிக்க ஒரு கடிதம் எழுதினார். “இவைகளை நீ கட்டளையிட்டுப் போதித்துக்கொண்டிரு. உன் இளமையைக்குறித்து ஒருவனும் உன்னை அசட்டைபண்ணாதபடிக்கு, நீ வார்த்தையிலும், நடக்கையிலும், அன்பிலும், ஆவியிலும், விசுவாசத்திலும், கற்பிலும், விசுவாசிகளுக்கு மாதிரியாயிரு.” (1 தீமோத்தேயு 4:11-12). இது வேதாகமத்தில் உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் பொருந்தாது. இன்று நமக்கும் இது உண்மை. அப்போஸ்தலர் 2:17 கூறுகிறது, “கடைசிநாட்களில் நான் மாம்சமான யாவர்மேலும் என் ஆவியை ஊற்றுவேன், அப்பொழுது உங்கள் குமாரரும் உங்கள் குமாரத்திகளும் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லுவார்கள்; உங்கள் வாலிபர் தரிசனங்களை அடைவார்கள்; உங்கள் மூப்பர் சொப்பனங்களைக் காண்பார்கள்; உங்கள் வாலிபர் தரிசனங்களை அடைவார்கள்; உங்கள் மூப்பர் சொப்பனங்களைக் காண்பார்கள்” என்று தேவன் சொல்கிறாராம். பாருங்கள், இது நமது திறமையையோ அல்லது அனுபவத்தையோ பொறுத்தது அல்ல; நாம் சிறியவராக இருந்தாலும் சரி, பெரியவராக இருந்தாலும் சரி, நமக்குள் இறை ஆவியானவர் செயல்பட நாம் எவ்வளவு தூரம் இடங்கொடுக்கிறோம் என்பதே முக்கியம்!