مردم نمی‌خواستند پیام ارمیا را بشنوند که از راه‌های شیطانی خود بازگردند. بنابراین آنها نقشه ای کشیدند تا او را ساکت کنند و بدنامش سازند (ارمیا 11:18). خداوند در نهمین فرمان، شایعه‌پراکنی، غیبت یا دروغ‌گویی درباره دیگران را ممنوع می‌کند. خروج 16:20 می‌گوید: «علیه همسایه‌ات شهادت دروغ نده.» کلمات قدرتمند هستند؛ آنها می‌توانند به اعتبار و آبرو آسیب بزنند. این همان کاری بود که مردم می‌خواستند با ارمیا بکنند. اگر می‌توانستند به اعتبار او لطمه بزنند، هیچ‌کس به او اعتماد نمی‌کرد و از دستوراتش پیروی نمی‌کرد. کتاب مقدس به ما هشدار می‌دهد که از کسانی که شایعات یا غیبت می‌کنند دوری کنیم. «شخص سخن‌چین، اسرار را فاش می‌کند، پس با یاوه‌گویان معاشرت نکن.» (امثال 19:20) در عوض، کتاب مقدس به ما می‌گوید که به دنبال راه‌هایی برای دستیابی به صلح و حفظ آن باشیم. کلام خدا حتی زندگی طولانی و مرفه را با کلماتی که می‌گوییم مرتبط می‌داند! «(12) آیا کسی می‌خواهد زندگی طولانی و مرفهی داشته باشد؟ (13) پس زبانت را از بدگویی و لبانت را از دروغ نگه دار! (14) از بدی دوری کن و نیکی پیشه کن. به دنبال آرامش باشید و برای حفظ آن تلاش کنید. پس زبانت را از بدگویی و لبانت را از دروغ گفتن باز دار!» (مزمور 34: 14-12). بله، پخش کردن دروغ و چیزهای ناخوشایند در مورد دیگران مضر است. خدا از این نوع رفتار راضی نیست. آنچه از دهان ما بیرون می‌آید برای خدا مهم است، بنابراین باید برای ما نیز مهم باشد. کلمات ما در واقع نشان دهنده وضعیت قلب ما هستند!. «شخص نیک، از خزانه قلب نیک، نیکی به بار می‌آورد و شخص بد، از خزانه قلب بد، بدی. آنچه می‌گویی از آنچه در قلبت است، سرچشمه می‌گیرد.» (لوقا 45:6)

قوم خدا نمی خواستند راه خود را تغییر دهند. آنها از گوش دادن به ارمیا که آنها را به توبه فراخواند، امتناع کردند. آنها چگونگی زندگی خود را دوست داشتند، گرچه قوانین خدا را نادیده گرفتند. اما مردم جواب دادند: «نفس خود را تلف نکن. ما به زندگی همانطور که می خواهیم ادامه خواهیم داد و سرسختانه از خواسته های شیطانی خود پیروی خواهیم کرد.» (ارمیا 12:18). این امر خداوند را بسیار خشمگین کرد و داوری او را علیه آنان به بار آورد. ارمیا 15:19 می گوید: «این چیزی است که پروردگار سپاهیان آسمان، خدای اسرائیل، می گوید: همانطور که قول دادم بر این شهر و شهرهای اطراف آن فاجعه خواهم آورد، زیرا شما سرسخت از گوش دادن به حرفهای من خودداری کردید. اکثر ما انتخاب کردهایم که در برخی مواقع از زندگی خود سرسخت باشیم و از انجام کاری خودداری کنیم یا کاری را که انجام میدهیم را متوقف کنیم! این برای خدا خوشحال نیست. سرسختی در واقع مقاومت در برابر اصلاح و هدایت روح القدس است (اعمال رسولان 51:7). این باعث می شود که به جای اراده خدا اراده خود را انجام دهیم. سرسختی چقدر خطرناک است؟ کتاب مقدس لجت را همان پرستش بت ها می داند! (1 سموئیل 23:15). سرسختی ریشه در غرور دارد؛ باور به اینکه ما می دانیم چه چیزی بهتر است. اگر در عوض تصمیم بگیریم که خود را در برابر خدا فروتن کنیم، او زندگی ما را برکت خواهد داد. ما می توانیم از آنچه برای ما مضر است و آنچه مانع نزدیکتر شدن ما به او می شود اجتناب کنیم. امثال 14:28 می گوید: «خوشا به کسانی که از اشتباه می ترسند، اما سرسخت به دردسر جدی می روند.»

ارمیا در جوانی توسط خدا فراخوانده شد تا با قوم خدا صحبت کند و به آنها بگوید که از راه های شیطانی خود برگردند. آنها خدا و فرمان های او را ترک کرده بودند و در عوض پرستش بت ها را انتخاب کرده بودند. ارمیا به دلیل پیام خدا که منتقل می کرد، شخص محبوبی نبود. خدا به ارمیا گفت که در برابر تمام سرزمین، از جمله پادشاهان، مأموران، کاهنان و مردم یهودا خواهد ایستاد! (ارمیا 18:1-19). اینها شانس خوبی نیستند، اینطور نیست؟ خدا ارمیا را فرستاد تا به مردم بگوید که کار درست را باید انجام دهند. او یک صدا علیه کل ملت بود! ما نیز توسط خدا فراخوانده شده ایم تا برای آنچه درست است بایستیم - حتی با وجود احتمالاتی که علیه ما وجود دارد. اول قرنتیان فصل 16 آیه 13 می گوید، «مراقب باشید. در ایمان محکم بایستید. شجاع باشید. قوی باش." انجام کاری که درست است آسان نیست وقتی به نظر می رسد همه اطرافیان شما کار اشتباهی را انجام می دهند! وقتی با روزهای سختی روبرو می شویم، باید از روح خدا بخواهیم که ما را راهنمایی کند و به قدرت او تکیه کنیم تا ما را تقویت کند. "بنابراین می توانیم با اطمینان بگوییم، "خداوند یاور من است، بنابراین من هیچ ترسی نخواهم داشت. مردم ساده چه کاری می توانند با من بکنند؟» (عبرانیان 6:13). ما نمی توانیم بر قدرت و قدرت خود بایستیم. ما به قدرت روح خدا در درون خود نیاز داریم تا بر فشارها، وسوسه ها و شرارت های این دنیا غلبه کنیم. پولس دعا کرد تا مردم افسس چنین قدرتی داشته باشند. "من دعا می کنم که او از منابع باشکوه و نامحدود خود شما را با قدرت درونی از طریق روح خود توانمند کند." (افسسیان 16:3). با قدرت نامحدود خدا در درون، می توانیم از بیرون برای او بایستیم - مهم نیست که چه اتفاقی بیفتد!

خدا از طریق نبی اش ارمیا بارها و بارها مردم را به توبه فرا خواند. از راه های بد خود بازگردند و به سوی او بازگردند (ارمیا فصل 25 آیه 25). بله، بهشت خوشحال می شود وقتی یک گناهکار پیش خدا می آید – ولی به همین جا ختم نمی شود! برای حفظ رابطه با خدا و نزدیکتر شدن به او، نه تنها باید به او روی بیاوریم، بلکه باید از شر نیز روی برگردانیم! خدا گفت: «اما قوم من به من گوش ندادند. آنها هر کاری که می خواستند انجام می دادند و به دنبال خواسته های سرسختانه قلب های شیطانی خود بودند. آنها به جای جلو به عقب رفتند.» (ارمیا 24:7). ما نمی خواهیم به عقب برگردیم! ما می خواهیم با خدا پیش برویم و بیشتر شبیه مسیح شویم! در روزهای ارمیا، خدا نمی خواست قومش را مجازات کند. او می خواست که آنها به گناهان خود اعتراف کنند و به سوی او بازگردند تا رحمت و آمرزش او را دریافت کنند. امروز برای ما هم همینطور است. خدا از ما می خواهد که با او صادق باشیم، گناهانمان را بپذیریم و از بدی روی برگردانیم تا بتوانیم بخشش و رحمت او را دریافت کنیم! «کسانی که گناهان خود را پنهان می کنند، موفق نخواهند شد، اما اگر اعتراف کنند و از آنها بازگردند، مورد رحمت قرار خواهند گرفت.» (امثال 13:28). مردم در زمان ارمیا معتقد بودند که معبد از آنها محافظت می کند. آنها می توانستند هر کاری که می خواهند انجام دهند و خدا خوشحال می شود و آنها را برکت می دهد. ارمیا امنیت کاذب آنها را افشا کرد. (ارمیا 7: 7-1). شیطان ممکن است امروز سعی کند ما را به این شکل فریب دهد. او می خواهد که ما باور کنیم که تا زمانی که به کلیسا می رویم، در امان هستیم و می توانیم هر طور که می خواهیم زندگی کنیم. امثال فصل 3 آیه 7 به ما می گوید که این درست نیست. "تحت تأثیر خرد خود قرار نگیرید. در عوض، از خداوند بترسید و از شر دور شوید."

خداوند ارمیا را در جوانی فراخواند تا پیام توبه را برای قومی که به شرارت روی آورده بودند، بیاورد. جرمیا مخالفت کرد و گفت که او برای این کار خیلی جوان است! «ای پروردگار متعال،» گفتم: «من نمی‌توانم از طرف تو حرف بزنم!» من خیلی جوانم! خدا با ارمیا موافق نبود! خداوند پاسخ داد: «نگو که من خیلی جوان هستم، زیرا باید هر جا که تو را بفرستم بروی و هر چه به تو بگویم، بگویی.» و از مردم نترس، زیرا من با تو خواهم بود و از تو محافظت خواهم کرد. من، خداوند، چنین گفته‌ام!» (ارمیا 1:1-8). آیا تا به حال فکر کرده‌اید که برای انجام کاری برای خدا خیلی جوان هستید؟ هیچ کس برای انجام کار خدا خیلی جوان یا خیلی پیر نیست. می‌بینی، این به ما مربوط نیست – همه چیز به خداست! خداوند ما را آفرید و از روح خود در ما دمید. او تمام توانایی‌هایمان را به ما می‌دهد. ما فقط ظرف‌های خالی هستیم که آماده‌ی استفاده‌ی اوییم! (دوم تیموتائوس 21:2). مریم دختر کوچکی بود که جبرئیل خبر تولد عیسی را برای او آورد. سموئیل، تنها یک پسر بچه بود، زمانی که با ایمان در معبد به خداوند خدمت کرد (اول سموئیل 18:2). یوشیا هشت ساله بود که پادشاه یهودا شد و سی و یک سال حکومت کرد (دوم پادشاهان 1:22). نمونه‌های زیادی از دختران و پسران جوانی وجود دارد که توسط خدا انتخاب شده‌اند تا کارهای شگفت‌انگیزی برای او انجام دهند. پولس نامه‌ای نوشت تا تیموتائوس، دوست جوان و یاور وفادارش را تشویق کند که قوی باشد و دیگران را با الگو قرار دادن، هدایت کند. «این چیزها را آموزش دهید و اصرار کنید که همه آنها را یاد بگیرند.» نگذار کسی به خاطر جوانی‌ات، تو را کوچک بداند. در گفتار، کردار، محبت، ایمان و پاکی خود، برای همهٔ ایمانداران نمونه باش.» (اول تیموتائوس 11:4-12) این فقط برای افرادی که در کتاب مقدس بودند صادق نبود. برای امروز ما نیز صادق است. اعمال رسولان 17:2 می‌گوید: «خداوند می‌گوید در روزهای آخر، روح خود را بر همهٔ مردم خواهم ریخت.» پسران و دختران شما نبوت خواهند کرد. جوانان شما رؤیاها و پیرانتان خواب‌ها خواهند دید.» می‌بینید، مسئله توانایی و تجربه ما نیست؛ بلکه تمایل ما برای اجازه دادن به روح خدا است تا در ما کار کند - مهم نیست چقدر جوان یا پیر باشیم!