Bazen gururlu olmamak çok zor bir şeydir -- özellikle iyi olduğunuz şeyleri insanlar alkışladığı zamanlarda. 1.Petrus 3:8'de Petrus tüm Hristiyanları “alçakgönüllü bir tutum sergilemek” konusunda teşvik eder. Alçakgönüllülük, Tanrı'yı hoşnut eden bir özellik ve bir değerdir. O gururdan iğrenir (Süleyman'ın Özdeyişleri 16:5). İsa Luka 18:14'de, kendini alçaltanın yüceltileceğini söylemiştir. Romalılar 12:3'de de, “kendinize gereğinden fazla değer vermemeniz" konusunda teşvik ediliriz. Gözteriş yapmayın ve başkalarından daha iyi olduğunuzu kanıtlamaya çalışmayın.

İsa'ya iman edenlere O'nun "kilisesi" denir. Bununla birlikte, imanlılar birlikte bir araya geldiğinde Tanrı ruhta orada bulunacağını vaat etmiştir. Kilise'nin toplanması için genellikle özel bir yer ya da bir bina vardır ve orada Tanrı'ya tapınırız. Bu fiziksel yerler de "kilise" olarak adlandırılır.

Hristiyanlar olarak ne söylersek söyleyelim, ne yaparsak yapalım, Tanrı'ya saygı duyup O'nu onurlandırabiliriz. Tapınma yerine "Tanrı'nın evi" dediğimiz için saygı gösteririz. (Ama şunu unutmayın: Tanrı binalarda yaşamaz; O, halkının içinde yaşar!) Tanrı'nın huzurunu farklı bir şekilde tecrübe eden Kutsal Kitap'taki kişilerden bazıları Musa (Çıkış 3), Pavlus (Elçilerin İşleri 9:3-8) ve Pentikost Günü'ndeki 5.000 kişiydi (Elçilerin İşleri 2).

Ahlaksız kadın İsa'yı "yağlamak" ve onurlandırmak için bir şişe pahalı koku kullanmıştı (Luka 7:44-48). Bazı öğrenciler bunun boşa harcanan para olduğunu düşünmüşlerdi (bir yıllık maaşa denk geliyordu!), ama İsa'ya çok değerli bir hediye vermişti. Tanrı için, elimizden gelenin en iyisini vermekten daha önemlisi yoktur. Yaptığın her şeyde O'nu onurlandır ve ilk sıraya O'nu koy (Süleyman'ın Özdeyişleri 3:9).

İsa öğrencilerinin ayaklarını yıkayarak bir hizmetçinin işini yaptığı zaman, bize kendisini düşünmeyip başkalarına hizmet etme örneğini vermişti. İsa her zaman kendimizi "bir numara” olarak tutmak yerine, farklı bir şekilde davranmamızı istiyor. Bize şöyle öğretiyor: “Aranızda en büyük olan, en küçük gibi olsun; yöneten, hizmet eden gibi olsun" (Luka 22:26). Bize verdiği buyruklardan başka bir tanesi de, “Size yaptığımın aynısını yapın” (Yuhanna 13:15).

Hizmet etmek genellikle fedakarlık gerektirir. İsa bizim için çarmıh üzerinde ölerek, nihai olarak kendini feda ederek, kendisini bizim yerimize sunmuştur. Matta 20:28'de İsa şöyle der: “Nitekim İnsanoğlu, hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi.”

Bir şeyleri unuttuğun oldu mu hiç? İnsanlar genellikle unutkandır. Başkalarının yaptığı iyi şeyleri unuturuz – bazen Tanrı'nın bizim için yapmış olduğu iyi şeyleri de unuturuz. Ekmek ile şarabı kullanarak, İsa bize kurban edilişini hatırlamamıza yardımcı olacak bir şey vermiştir. Hristiyan kiliseleri tapınma sırasında Rab'bin sofrasını, İsa'nın "Beni Anın" (1.Korintliler 11:24-25) buyruğuna itaat etmek için kutlarlar.

Hatırlayabildiğiniz kadar sık bir şekilde Tanrı'nın sevgisini ve İsa'nın kurban oluşunu hatırlayın. Yuhanna 3:16'yı ezberleyip ayetleri hatırlayın. “Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun.”