Profeti Samuel duhej të zgjidhte një mbret të ri nga bijtë e Isait në Betlehem. Ai u sigurua të zgjidhte personin që Perëndia donte në këtë detyrë. Tek 1 Samuelit 16:4-13, Zoti i dha udhëzime të qarta Samuelit se si ta gjente mbretin e ri të Izraelit. Pika kyçe tregohet në mes të vargut shtatë ku Perëndia thotë: "Zoti nuk shikon si shikon njeriu. Njeriu shikon pamjen, kurse Zoti shikon zemrën.” Kështu, janë zemrat tona ato që kanë nevojë të drejtësohen para Perëndisë. E vetmja mënyrë për ta drejtësuar zemrën para Zotit është duke pasur një marrëdhënie me Jezusin.

Mbreti Saul dhe ushtria e tij izraelite kishin një problem. Goliathi filiste i sfidoi dikujt që të vinte dhe të luftonte me të. Izraelitët ishin aq të frikësuar sa ia mbathën. Deri në momentin që Davidi u ngrit për të dalë kundër Goliathit, ata nuk ishin në gjendje të kuptonin se, duke qenë se Zoti ishte me ta, kushdo prej tyre, me besimin tek Perëndia, mund ta kishte mposhtur Goliathin. Kur përballemi me sfida në jetë, duhet të kemi besim te Zoti. Kjo do të na japë paqe dhe gëzim, jo ​​frikë siç kishte ushtria izraelite. Romakëve 5:3-5 na tregon se, “Ne gjithashtu mund të gëzohemi kur hasim probleme dhe sprova, sepse e dimë se ato na ndihmojnë të zhvillojmë qëndrueshmëri.”"

<p>Davidi ishte vëllai "i vogël" në familjen e tij. Ndërkohë që tre nga vëllezërit e tij po dëgjonin sfidën e Goliathit, Davidi ishte në Betlehem duke u kujdesur për delet e të atit. Isai i dha edhe një detyrë tjetër për të bërë. Ndonjëherë, ne duam të bëjmë diçka më të madhe dhe më të mirë nga ajo që jemi duke bërë. Për Perëndinë është e rëndësishme që ne të jemi besnikë në gjërat e zakonshme, të përditshme. Kjo e lejon Perëndinë të na besojë edhe gjëra më të mëdha! Davidi e kuptoi këtë dhe veproi me përgjegjshmëri duke i lënë delet nën kujdesin e një bariu tjetër para se të shkonte të takonte vëllezërit në fushën e betejës. Më poshtë janë tre këshilla nga Bibla në lidhje me marrëdhëniet familjare:</p><ul><li>"Fëmijë, binduni prindërve tuaj sepse i përkisni Zotit, sepse kjo është gjëja e duhur për të bërë" (Efesianëve 6:1-2a).</li><li>"Baballarë, mos i provokoni fëmijët tuaj në zemërim me mënyrën se si i trajtoni. Përkundrazi, rritini ata me disiplinën dhe udhëzimin që vjen nga Zoti" (Efesianëve 6:4).</li><li>"Duajeni njëri-tjetrin me dashuri të vërtetë dhe kënaquni duke nderuar njëri-tjetrin. Jetoni në harmoni me njëri-tjetrin" (Romakëve:12:10,16a).</li></ul>

Vëllezërit e Davidit e përçmuan atë si shumë "të vogël" dhe "të ri". Kur Davidi qëndroi para mbretit Saul, reagimi i tij ishte i njëjtë (1 Samuelit 17:30-39). Kjo mund të ketë mërzitur disa njerëz, por Davidi këmbënguli dhe i tregoi mbretit përvojat që kishte pasur në të shkuarën që t'i vërtetonte se nuk ishte aq i vogël. Zoti të krijoi në mënyrë unike (Psalmi 139) dhe ka një plan dhe qëllim për jetën tënde (Jeremia 29:11). Situatat që kaloni--të mira dhe të këqija--janë pjesë e këtij plani për t'ju bërë më të fortë. Përvojat e së shkuarës ju përgatisin për të ardhmen duke ndikuar në mënyrën si mendoni, si ndiheni dhe si veproni. Davidi e kishte parë ndihmën dhe mbrojtjen e Perëndisë në të kaluarën, dhe e përdori këtë si shtysë për të besuar që Perëndia do të ishte atje për të në të ardhmen. Edhe ti mund të veprosh kështu. Ashtu si Davidi, ti duhet të fokusohesh në zhvillimin dhe përdorimin e dhuntive dhe talenteve të tua që ato të bëhen pjesë e rëndësishme e jetës tënde dhe diçka që Perëndia mund ta përdorë në të ardhmen.

Ne mund të mos përballemi aktualisht me gjigantë si Goliathi në jetën tonë, por ne mund të kemi frikëra ose probleme që na duken po aq të mëdha. Ashtu si Davidi, ne mund të mbështetemi te fuqia e Perëndisë për të dalë fitimtarë. Ti + Perëndia jeni GJITHMONË më të mëdhenj se çdo armik ose sfidë me të cilët përballeni. Davidi ishte i vetëdijshëm se nuk mund ta mundte Goliathin me forcën e tij. Prandaj ai u mbështet në fuqinë e Zotit. Ai tha: "Kjo është beteja e Zotit," dhe tregoi se përfundimi do të ishte "që gjithë dheu do të mësonte se ka një Perëndi në Izrael" (1 Samuelit 17:46b). Ai u fokusua tek Perëndia dhe jo tek vetja e tij. Ai nuk e mori për vete lavdinë për mundjen e një gjiganti – Davidi ia dha lavdinë Zotit. Kur përballemi me sfida, duhet të përqendrohemi në forcën dhe fuqinë e Perëndisë dhe ta lavdërojmë Atë kur Ai na ndihmon (Psalmi 44:7-8).