संदेष्टा शमुवेलाला बेथलेहेममधील इशायच्या मुलांमधून नवीन राजा निवडायचा होता. त्याने कामासाठी देवाला हवी असलेली व्यक्ती निवडण्याची खात्री केली. १ शमुवेल १६:४-१३ मध्ये, इस्राएलचा पुढचा राजा कसा शोधायचा याबद्दल परमेश्वराने शमुवेलाला स्पष्ट निर्देश दिले. सातव्या वचनाच्या मध्यभागी मुख्य मुद्दा मांडला आहे जिथे देव म्हणतो, "तुम्ही त्या पाहता त्याप्रमाणे परमेश्वर गोष्टी पाहत नाही. लोक बाह्य रूपावरून न्याय करतात, पण परमेश्वर हृदयाकडे पाहतो.” म्हणून, आपली अंतःकरणे देवासमोर योग्य असणे आवश्यक आहे. प्रभुसमोर तुमचे हृदय योग्य बनवण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे येशूसोबत नातेसंबंध जोडणे.

राजा शौल आणि त्याच्या इस्राएली सैन्याची समस्या होती. पलिष्टी गल्याथने कोणीतरी येऊन त्याच्याशी लढण्याचे धाडस केले. इस्राएल लोक इतके घाबरले की ते पळून गेले. जोपर्यंत दावीद गल्याथासमोर उभा राहिला नाही तोपर्यंत ते पाहू शकले नाहीत, कारण देव त्यांच्याबरोबर होता, त्यांच्यापैकी कोणीही देवावर विश्वास ठेवत गल्याथाचा पराभव करू शकला असता. जीवनात जेव्हा आपल्याला आव्हानांचा सामना करावा लागतो तेव्हा आपण देवावर विश्वास ठेवला पाहिजे. यामुळे आपल्याला शांती आणि आनंद मिळेल, इस्राएली सैन्यासारखी भीती नाही. रोमकरांस पत्र ५:३-५ आपल्याला सांगते की, "आपण जेव्हा समस्या आणि परीक्षांना सामोरे जातो तेव्हा देखील आपण आनंदी होऊ शकतो, कारण आपल्याला माहित आहे की ते आपल्याला सहनशीलता विकसित करण्यास मदत करतात.""

<p>दावीद हा त्याच्या कुटुंबातील "लहान" भाऊ होता. त्याचे तीन भाऊ गल्याथाचे आव्हान ऐकत असताना, दावीद बेथलहेममध्ये त्याच्या वडिलांच्या मेंढ्यांची काळजी घेत होता. मग इशायाने त्याला दुसरे काम दिले. कधीकधी, आपण जे काही करत आहोत त्यापेक्षा मोठे आणि चांगले काहीतरी करावेसे वाटते. देवासाठी हे महत्त्वाचे आहे की आपण सामान्य, दैनंदिन गोष्टींमध्ये विश्वासू आहोत. हे देवाला आणखी मोठ्या गोष्टी करण्यासाठी आपल्यावर विश्वास ठेवण्यास अनुमती देते! दावीदाला हे समजले आणि त्याने रणांगणावर आपल्या बांधवांना भेटायला जाण्यापूर्वी मेंढरांना दुसऱ्या मेंढपाळाकडे सोडून जबाबदारीने वागले. कौटुंबिक नातेसंबंधांवर पवित्र शास्त्रामधील तीन मार्गदर्शक तत्त्वे येथे आहेत:</p><ul><li>"मुलांनो, तुमच्या पालकांची आज्ञा पाळा कारण तुम्ही प्रभूचे आहात, कारण हे करणे योग्य आहे" (इफिसकरांस पत्र ६:१-२अ).</li><li>"वडिलानो, तुमच्या मुलांना तुम्ही ज्या पद्धतीने वागवता त्यावरून त्यांना चिथवु नका. त्याऐवजी, प्रभुमध्ये आलेल्या शिस्त आणि सूचनांसह त्यांना वाढवा" (इफिसकरांस पत्र ६:४).</li><li>"एकमेकांवर खऱ्या प्रेमाने प्रेम करा आणि एकमेकांचा सन्मान करण्यात आनंद माना. एकमेकांच्या सामंजस्याने जगा" (रोमकरांस पत्र: १२:१०,१६ अ).</li></ul>

दावीदाचे भाऊ त्याला खूप "लहान" किंवा तरुण म्हणून तुच्छ मानत. जेव्हा दावीद राजा शौलासमोर उभा राहिला तेव्हा राजाची प्रतिक्रिया सारखीच होती (१ शमुवेल १७:३०-३९). त्यामुळे काही लोक नाराज झाले असतील, पण दावीदने धीर धरला आणि तो खूप तरुण नसल्याचे सिद्ध करण्यासाठी त्याच्या भूतकाळातील अनुभवांबद्दल बोलले. देवाने तुम्हाला अद्वितीयपणे निर्माण केले (स्तोत्रसंहिता १३९) आणि तुमच्या जीवनासाठी एक योजना आणि उद्देश आहे (यिर्मया २९:११). तुम्ही जे अनुभव घेत आहात--चांगले आणि वाईट दोन्ही--या योजनेत विणलेले आहेत, जे तुम्हाला अधिक मजबूत बनवतात. भूतकाळातील अनुभव तुम्हाला भविष्यासाठी तयार करतात कारण ते तुमच्या विचार, भावना आणि कृतीवर प्रभाव टाकतात. दावीदने भूतकाळात देवाच्या मदतीचा आणि संरक्षणाचा अनुभव घेतला आणि भविष्यात देव त्याच्यासाठी असेल यावर विश्वास ठेवण्यासाठी त्याने या ज्ञानाचा उपयोग केला. तुम्हीही तेच करू शकता. दावीदाप्रमाणे, तुम्ही तुमच्या भेटवस्तू आणि प्रतिभा विकसित करण्यावर आणि वापरण्यावर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे जेणेकरून ते तुमच्या जीवनाचा एक अर्थपूर्ण भाग बनू शकतील आणि भविष्यात देव वापरू शकेल.

आपल्याला आपल्या जीवनात गल्याथसारख्या वास्तविक राक्षसांचा सामना करावा लागणार नाही, परंतु आपल्याला भीती किंवा समस्या असू शकतात ज्या आपल्यासाठी मोठ्या दिसतात. दाविदाप्रमाणे आपणही देवाच्या शक्‍तीवर विसंबून राहू शकतो. तुम्ही + देव तुमच्या कोणत्याही शत्रूपेक्षा किंवा आव्हानांपेक्षा नेहमीच मोठा असतो. दावीदाला माहित होते आणि त्याने कबूल केले की तो गल्याथशी त्याच्या स्वत: च्या ताकदीने लढू शकत नाही. तो परमेश्वराच्या सामर्थ्यावर अवलंबून होता. तो म्हणाला, "ही परमेश्वराची लढाई आहे," आणि असे म्हटले की त्याचा परिणाम असा होईल की "सर्व जगाला समजेल की इस्राएलमध्ये देव आहे" (१ शमुवेल १७:४६ब). त्याने स्वतःवर नव्हे तर देवावर लक्ष केंद्रित केले. एका राक्षसाला खाली आणण्यासाठी त्याने गौरव केला नाही - दावीदने ते वैभव परमेश्वराला दिले. जेव्हा आपल्याला आव्हानांचा सामना करावा लागतो तेव्हा आपण देवाच्या सामर्थ्यावर आणि शक्तीवर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे आणि जेव्हा तो आपल्याला मदत करतो तेव्हा त्याची स्तुती केली पाहिजे (स्तोत्रसंहिता ४४:७-८).