کمی پس از آنکه عیسی شاگردانش را انتخاب کرد، بر دامنه کوهی نشست تا به آنها تعلیمی دهد که قبلاً هرگز نداده بود. همچنان که جمعیت جمع می‌شدند، عیسی آشکار کرد که پیروی از او واقعاً به چه معناست. او در صحبت‌هایش از هیچ کلامی دریغ نمی‌کرد؛ از برکت یافتن گرفته تا آزار و اذیت دیدن به خاطر ایمان آوردن به او. آنها درباره پادشاهی خدا آموختند؛ اینکه چگونه تحمل کنند، عشق بورزند، نور باشند، دعا کنند، ببخشند و به خدا اعتماد کنند - به علاوه خیلی چیزهای دیگر. (متی 5-7). عیسی موعظه خود را در متی 24:7 با صحبت در مورد نه تنها شنیدن، بلکه انجام دادن تمام سخنانش به پایان رساند. «هر که به تعالیم من گوش فرا دهد و از آن پیروی کند، خردمند است، مانند کسی که خانه‌ای بر سنگ استوار بنا می‌کند.» عیسی پایه و اساس محکمی برای پیروانش بنا نهاد تا مانند او بر روی زمین زندگی کنند. آن پایه و اساس هنوز هم محکم پابرجاست تا بتوانیم امروز بر آن بنا کنیم. در زمان عیسی، با پخش شدن اخبار مربوط به تعالیم و معجزات او، جمعیت همچنان رو به افزایش بود. بارها در کتاب مقدس آمده است که عیسی شاگردان برگزیده خود را به کناری می‌کشید تا با آنها وقت بگذراند. در این مواقع، او درک آنها را از چیزی که انجام داده یا گفته بود، مانند یک تمثیل یا مفهوم پادشاهی، باز کرد. (مرقس 31:6؛ 7:3، 20؛ لوقا 31:18؛ متی 1:17). زندگی امروزی شلوغ است؛ خیلی شلوغ. اما، درست مانند دوران کتاب مقدس، عیسی آرزو دارد با پیروانش - ایالات متحده - وقت بگذراند! برای ما مهم است که زمانی را برای تنها بودن با عیسی اختصاص دهیم تا به صدای ملایم او گوش فرا دهیم و کلام او را بخوانیم. او راهنمایی و بینشی خواهد داد که ما به شدت به آن نیاز داریم تا مانند او روی زمین زندگی کنیم. اول یوحنا 2: 5-6 می‌گوید: «اما کسانی که از کلام خدا اطاعت می‌کنند، حقیقتاً نشان می‌دهند که چقدر او را کاملاً دوست دارند.» اینگونه است که می‌دانیم در او زندگی می‌کنیم. کسانی که می‌گویند در خدا زندگی می‌کنند، باید زندگی خود را مانند عیسی مسیح بگذرانند.

در موعظه بالای کوه، عیسی مسیح توضیح داد که زندگی کردن به شیوه او به چه معناست. عیسی هرگز در طول زندگی‌اش بر روی زمین مرتکب گناه نشد؛ او کاملاً از کلام خدا پیروی کرد. و این برای ما معیار است. در متی 48:5. عیسی گفت: «پس شما کامل باشید، چنانکه پدر شما که در آسمان است کامل است.» خب، چطور می‌توانیم این کار را انجام دهیم؟ ما نمی‌توانیم - کتاب مقدس می‌گوید که هیچ‌کس کامل یا عادل نیست - حتی یک نفر! (رومیان 10:3). اوه، این خوب نیست؛ آیا برای ما ناامیدکننده است؟ بله، همینطور است—به تنهایی. عیسی در یوحنا 5:15 به روشنی به ما می‌گوید که بدون او هیچ کاری نمی‌توانیم انجام دهیم. با این حال، در همان آیه، او می‌گوید اگر به او وابسته بمانیم، می‌توانیم میوه زیادی به بار آوریم! به عبارت دیگر، ما می‌توانیم کارهایی را انجام دهیم که خدا را خشنود می‌کند. وقتی عیسی دنیا را ترک کرد تا به آسمان بازگردد، برای ما یاوری فرستاد - روح القدس، تا بتوانیم در این دنیا پیروزمندانه زندگی کنیم. او معلم و یاور ماست. یوحنا 16:14 می‌گوید: «اما وقتی پدر، مدافع خود، یعنی روح‌القدس را به عنوان نماینده من بفرستد، او همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و هر آنچه را که به شما گفته‌ام به یادتان خواهد آورد.» آیا این شگفت انگیز نیست؟ خدا به ما کمک می‌کند تا همانطور که مسیح زیست، زندگی کنیم! روح القدس همچنین به ما کمک خواهد کرد تا مانند عیسی دعا کنیم؛ بدون خودخواهی و مطابق خواست خدا. وقتی نمی‌دانیم چگونه یا چه چیزی دعا کنیم، او به ما کمک خواهد کرد! (رومیان 26:8). به یاد داشته باشید، عیسی گفت که ما با پیوستن به او، میوه‌های نیکو خواهیم داد. غلاطیان 22:5-25 به ما می‌گوید که روح‌القدس میوه‌ی خدا را در درون ما تولید می‌کند! «اما روح‌القدس این نوع میوه‌ها را در زندگی ما به بار می‌آورد: عشق، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، فروتنی و خویشتنداری.» هیچ قانونی برای این کارها وجود نداره! آنانی که به مسیح عیسی تعلق دارند، هوس‌ها و امیال طبیعت گناه‌آلود خود را به صلیب او میخکوب کرده و در آنجا مصلوب کرده‌اند. از آنجایی که ما به روح القدس زندگی می‌کنیم، بیایید در هر بخش از زندگی خود از هدایت روح القدس پیروی کنیم. وای؛ این کمک بزرگی است که او ارائه می‌دهد، درست است؟ ضروری است که ما در هر بخش از زندگی خود از هدایت روح القدس پیروی کنیم تا مانند مسیح زندگی کنیم. آیا این آسان است؟ نه، اینطور نیست؛ ما اشتباه خواهیم کرد و گاهی اوقات شکست خواهیم خورد. اما، خداوند برای آن نیز بخشش و پشتیبانی فراهم کرده است! (اول یوحنا 9:1 و 1:2). او ما را احیا خواهد کرد، تا بتوانیم سفرمان را با مسیح ادامه دهیم. زکریا 10:4 به ما می‌گوید که شروع‌های کوچک را تحقیر نکنیم. خدا از دیدن اینکه ما راه جدیدمان را با عیسی آغاز می‌کنیم، شاد می‌شود. او می‌داند که پیروی از مسیح یک فرآیند است و با رشد و یادگیری ما، زمان می‌برد. خدا می‌خواهد ما موفق باشیم، و او روح خود را به ما داده است تا بر جهان غلبه کنیم! (اول یوحنا 4:4).

در موعظه بالای کوه، عیسی فرمود: «گنجینه‌های خود را در آسمان ذخیره کنید، جایی که بید و زنگ نمی‌توانند به آن آسیبی برسانند و دزدان نمی‌توانند به آن نفوذ کنند و آن را بدزدند.» هر جا گنج تو باشد، آرزوهای دلت نیز آنجا خواهد بود. (متی 20:6-21). خب، این دقیقاً چه ربطی به ما داره؟ آیا این جمله قدیمی را شنیده‌اید که «نمی‌توانی آن را با خودت ببری»؟ این به این واقعیت اشاره دارد که وقتی زمان ما در این دنیا به پایان می‌رسد، همه ما «دست خالی» آنجا را ترک می‌کنیم. ما نمی‌توانیم دارایی‌هایمان را با خودمان ببریم. ایوب اساساً همین را در ایوب ۱:۲۱ گفت: «من از رحم مادرم برهنه به دنیا آمدم و وقتی از دنیا بروم نیز برهنه خواهم بود.» چقدر غم‌انگیز و تراژیک است برای کسی که تمرکزش صرفاً بر جمع‌آوری هرچه بیشتر مال و منال در این دنیاست و نه بر چیزهای ماندگار الهی. عیسی از ما می‌خواهد که اولویت‌های درست را تعیین کنیم و بر امور الهی تمرکز کنیم تا آنها را گنج خود قرار دهیم. پولس در کولسیان ۳: ۲۳-۲۴ درباره تلاش برای پاداش ابدی صحبت کرد. «در هر کاری که انجام می‌دهید، با میل و رغبت کار کنید، گویی برای خداوند کار می‌کنید نه برای بشر.» به یاد داشته باشید که خداوند به عنوان پاداش به شما میراثی خواهد داد و سروری که به او خدمت می‌کنید، مسیح است. در بسیاری از آیات کتاب مقدس درباره پاداش‌های ابدی صحبت شده است. (متی 41:10؛ دوم تیموتایوس 8:4؛ مکاشفه 12:22؛ متی 42:10؛ عبرانیان 10:6؛ اول قرنتیان 8:3). در لوقا 15:12، عیسی هشدار داد: «مراقب باشید! از هرگونه طمع و حرص و طمع دوری کنید. زندگی با میزان دارایی‌هایت سنجیده نمی‌شود.» مسئله این نیست که چه کسی بیشترین «چیز» را دارد؛ بلکه مسئله این است که چه اکنون و چه در آینده، چه از نظر معنوی، چه از نظر معنوی، می‌توانیم در پادشاهی خدا زندگی کنیم. در کولسیان ۳: ۱-۴، پولس به ما گفت که در پیروی از مسیح بر چه چیزهایی تمرکز کنیم: «حال که با مسیح به زندگی تازه‌ای برخاسته‌اید، نگاه خود را به واقعیت‌های آسمانی معطوف کنید، جایی که مسیح در جایگاه افتخار، در دست راست خدا نشسته است.» به چیزهای آسمانی فکر کن، نه به چیزهای زمینی. زیرا شما برای این زندگی مُردید، و زندگی واقعی شما با مسیح در خدا پنهان است. و هنگامی که مسیح، که زندگی شماست، به تمام جهان آشکار شود، شما در تمام جلال او شریک خواهید شد. حالا، این پاداشی است که ارزش انتظار کشیدن را دارد! در موعظه بالای کوه، عیسی به ما گفت که وقتی ابتدا خدا را بجوییم، هر آنچه نیاز داریم را خواهیم داشت. «پادشاهی خدا را بیش از هر چیز دیگری بجویید و با پارسایی زندگی کنید، و او هر آنچه را که نیاز دارید به شما خواهد داد.» (متی 33:6) در کتاب مزامیر، داوود به ما دستور می‌دهد که قلب خود را به خدا بسپاریم. «از خداوند لذت ببر، و او آرزوی دلت را به تو خواهد داد.» وقتی خدا را گنج خود قرار دهیم، آرزوهای او آرزوهای ما خواهند بود و هر آنچه را که نیاز داریم به وفور خواهیم داشت - در این زندگی و برای همیشه در بهشت. (مزمور 4:37).

عیسی در موعظه بالای کوه به ما آموخت که خدا نمی‌خواهد ما نگران چیزهایی باشیم که در این زندگی به آنها نیاز داریم. در عوض، او می‌خواهد که ما به او اعتماد کنیم. در متی 8:6، عیسی گفت: «مانند ایشان نباشید، زیرا پدر شما دقیقاً می‌داند که شما چه نیاز دارید، حتی قبل از اینکه از او بخواهید!» برخلاف دیگران که خدا را نمی‌شناسند، ما می‌توانیم با دانستن اینکه او ما را از درون و بیرون می‌شناسد و از تمام نیازهای ما آگاه است، آرامش پیدا کنیم. حتی قبل از اینکه بپرسیم، به آن فکر کنید... خدا نیازهای ما را می‌داند، اما او می‌خواهد که ما مانند یک فرزند، از روی عشق، اعتماد و وابستگی، به سوی او و پدرش بیاییم. در دعای ربانی، عیسی به ما آموخت که دعا کنیم: «نان کفاف ما را امروز به ما بده.» (متی 11:6) این یعنی تمام چیزی که برای آن روز نیاز داریم؛ از نظر احساسی، جسمی و روحی. خداوند از ما می‌خواهد که در همه موارد - هر روز - به او اعتماد کنیم که منبع ماست. داوود در مزمور 9:38 گفت: «خداوندا، تو می‌دانی که چه آرزویی دارم؛ تو هر آه مرا می‌شنوی.» خدا تغییر نکرده است، او حتی آه‌ها و افکار ما را می‌شنود. عیسی در متی 25:6-34 در این مورد بیشتر به ما آموخت: "به همین دلیل است که من به شما می گویم که در مورد زندگی روزمره نگران نباشید - آیا غذا و نوشیدن کافی و یا لباس های کافی برای پوشیدن دارید. آیا زندگی بیش از غذا و بدن شما بیش از لباس است؟ به پرندگان نگاه کن. آنها غذا را در انبار می برند یا برداشت نمی کنند، زیرا پدر آسمانی شما آنها را تغذیه می کند. و آیا شما نسبت به آنها بیشتر از او ارزشمند نیستید؟ آیا می توان تمام نگرانی های شما یک لحظه را برای زندگی شما اضافه کرد؟ و چرا لباس خود را نگران؟ نگاهی به نیلوفرهای زمینه و نحوه رشد آنها. آنها نه کار می‌کنند و نه لباس‌هایشان را می‌دوزند، با این حال سلیمان با تمام جلالش به زیبایی آنها لباس نمی‌پوشید. و اگر خداوند تا این حد به گل‌های وحشی که امروز اینجا هستند و فردا به آتش انداخته می‌شوند اهمیت می‌دهد، قطعاً به شما نیز اهمیت خواهد داد. چرا ایمان شما کم است؟ بنابراین درباره این چیزها نگران نباشید، گفت: «چه چیزی بخوریم؟ ما نوشیدیم؟ ما نوشیدیم؟ این چیزها بر افکار کافران غالب است، اما پدر آسمانی شما از قبل تمام نیازهای شما را می‌داند. بیش از هر چیز، پادشاهی خدا را بطلبید و با پارسایی زندگی کنید، و او هر آنچه را که نیاز دارید به شما خواهد داد.» «پس، نگران فردا نباشید، زیرا فردا نگرانی‌های خود را به همراه خواهد داشت.» مشکلات امروز برای امروز کافی است. خداوند نمی‌خواهد ما غرق در نگرانی باشیم؛ در عوض، او می‌خواهد ما بر امور او، اراده، برنامه و هدف او تمرکز کنیم. اگر این کارها را انجام دهیم، وعده او به ما این است که او روزی‌مان را خواهد داد! یکی از نام‌های بسیار خدا، یهوه-یری است. یعنی «خداوند فراهم خواهد کرد.» (پیدایش 14:22) این همان چیزی است که ابراهیم خدا را نامید، هنگامی که قوچی را برای قربانی کردن به جای پسرش، اسحاق، برایش فراهم کرد. خدا دقیقاً می‌دانست ابراهیم کجاست و در آن زمان به چه چیزی نیاز دارد. (پیدایش 1:22-19). خداوند آنقدر ما را دوست دارد که از طریق مرگ عیسی بر روی صلیب، بخشش و آشتی را برای خود فراهم کرد. (رومیان 25:4). اگر او مایل به انجام این کار بود، آیا هر نیاز دیگری را که ما داریم، برآورده نمی‌کرد؟ داوود در مزمور 11:84 اعلام کرد: «زیرا خداوند خدا آفتاب و سپر ماست.» او به ما فیض و جلال می‌بخشد. خداوند هیچ چیز نیکویی را از کسانی که درستکارند دریغ نخواهد کرد.

کارهای خوب مهم هستند، اما همه کارهای خوب مثل هم نیستند. آنها باید به دلایل درست انجام شوند. مهم است که خدا توجه و ستایش را دریافت کند - نه ما. در موعظه بالای کوه، عیسی در متی 1:6-2 گفت: «مراقب باش! کارهای نیک خود را برای تحسین دیگران در ملاء عام انجام ندهید، زیرا پاداش پدر آسمانی خود را از دست خواهید داد. وقتی به کسی که نیازمند است کمک می‌کنی، مانند ریاکاران عمل نکن - که در کنیسه‌ها و خیابان‌ها شیپور می‌زنند تا توجه را به اعمال خیرخواهانه خود جلب کنند! به راستی به شما می‌گویم، آنها تمام پاداشی را که تا به حال دریافت کرده‌اند، دریافت کرده‌اند.» اگر تشویق و تحسین چیزی باشد که ما می‌خواهیم، ​​به سرعت محو خواهد شد. از طرف دیگر، اگر کارهای نیک را با قلبی فروتن انجام دهیم تا خدا را ستایش کنیم، این پاداش‌ها برای همیشه باقی می‌مانند! عیسی در متی 16:5 گفت: «بگذارید اعمال نیک شما در برابر همه بدرخشد، تا همه پدر آسمانی شما را ستایش کنند.» آیا متوجه شدید که نورافکن باید روی خدا باشد - نه روی ما. در متی ۲۳، عیسی درباره ریاکاری فریسیان صحبت کرد. در آیه ۵ او گفت: «هر کاری که می‌کنند برای خودنمایی است.» انگیزه برای خدا مهم است. چرا ما این کار را انجام می‌دهیم؟ او قلب‌های ما را مطالعه می‌کند تا ببیند چه چیزی ما را برمی‌انگیزد. امثال 2:16 می‌گوید: «ممکن است مردم در نظر خود پاک باشند، اما خداوند نیت‌های آنها را می‌آزماید.» باشد که هر کاری که انجام می‌دهیم برای جلال او باشد و نه برای جلال خودمان!