او به دنبال شفا از جذام بود. جذام هزاران سال است که آفتی بر وضعیت انسان وارد شده است. هر کسی که به این بیماری مبتلا شود می داند که سال ها درد و در نهایت مرگ را تحمل خواهد کرد. نعمان مردی قدرتمند و جنگجویی بود که به دادن دستورات و اطاعت از آن دستورات عادت داشت. وقتی متوجه شد که به جذام مبتلا شده است، به دنبال درمانی گشت - و البته، در آن زمان، هیچ درمانی وجود نداشت.

یک روز، دختر خدمتکار اسرائیلی همسرش به او در مورد قدرت خدا که از طریق الیشع نبی حرکت می کند، گفت. هنگامی که نعمان در مورد خدمت الیشع شنید، حاضر شد غرور خود را فروتن کند، وطن خود را ترک کند و به اسرائیل سفر کند تا نبی خدا را ببیند. او مردی بود که گزینه های زیادی نداشت و بنابراین خدا تنها امید او شد. ما مانند نعمان هستیم که همیشه تشخیص نمی دهیم که زندگی ما با قدرت و فیض خدا در کنار هم نگه داشته شده است. و به همین دلیل است که مانند نعمان، ما باید فروتنانه نزد خداوند بیاییم تا در زمان نیاز لطف و رحمت را به دست آوریم.

مأمورانش او را متقاعد کردند که اطاعت از فرامین نبی عاقلانه است. با انجام این کار، نعمان شفا یافت. عاقلانه است که یاد بگیریم به اطرافیانمان گوش دهیم، صرف نظر از جایگاهشان در زندگی، و بدانیم که گاهی اوقات خداوند از افراد ضعیف و به ظاهر بی‌اهمیت برای صحبت با ما و فروتن نگه داشتن ما استفاده می‌کند.

این نمایشی از فروتنی بود. نعمان جنگجویی بود که در نبردهای بسیاری برای پادشاه و کشورش پیروز شد. پس پادشاه و سربازانش و مردم سوریه او را ستایش کردند. او عادت داشت که مسئول باشد و دستور بدهد. پس هنگامی که نزد مرد خدا آمد، در فروتن کردن خود در اطاعت از دستورات خداوند مشکل داشت. در واقع، او تقریباً از شفا خود از دست داد زیرا نمی خواست از دستورالعمل های الیشع برای حمام در رود اردن پیروی کند. او اعلام کرد که رودخانه های دمشق تمیزتر از هر رودخانه ای در اسرائیل هستند. اما او به توصیه سرداران خود گوش داد، خود را فروتن کرد و از کلام خداوند اطاعت کرد و بدین ترتیب شفا یافت.

هنگامی که ما در زمان عبادت پیش خداوند می آییم، برای ما مهم است که مانند نعمان فروتن کنیم تا از خدا لطف کنیم. کتاب مقدس می گوید که ما می توانیم پیش تخت فیض بیاییم تا در زمان نیاز خود رحمت و لطف دریافت کنیم. اما این تنها در صورتی می تواند اتفاق بیفتد که بخواهیم خود را فروتن کنیم و بدانیم که عیسی خداوند است و ما بندگان او هستیم.

الیشع در تمام جنبه‌های زندگی‌اش کاملاً تسلیم خدا بود. او نمی‌خواست پول، ثروت، قدرت یا شهرت، مانع از دعوت الهی به زندگی‌اش شود. او نمی‌خواست گناه بین او و خداوند قرار گیرد یا به دلیل طمعش، مانع کار خداوند در طول زندگی‌اش شود. کتاب مقدس نمی‌گوید که آیا خدا به او گفته بود که هدیه نعمان را دریافت نکند یا نه، اما می‌بینیم که الیشع به سرعت این پیشنهاد را رد کرد و تنها آرزویش احترام به خدا بود. به همین ترتیب، هر یک از ما باید در جستجوی ثروت، به ویژه هنگامی که مربوط به پادشاهی خدا یا خدمت به دیگران است، مراقب قلب و انگیزه‌های خود باشیم. هر جا گنج ما باشد، دل نیز آنجا خواهد بود. عشق به پول ریشه همه بدی‌ها است (اول تیموتائوس ۶: ۱۰)، و بنابراین نباید اجازه دهیم که عشق به پول مانع از دعوت خدا به زندگی ما شود.

نعمان در حال بازگشت به مکانی بود که در همه جا خدایان دروغین پرستش می‌شدند. او همیشه می خواست خدای حقیقی را که او را شفا داد به یاد بیاورد. بنابراین او قصد داشت خاک را از جایی که الیشع، مرد خدا زندگی می کرد، بگیرد. نعمان روی خاک یک قربانگاه می‌ساخت و برای خدای یگانه قربانی تقدیم می‌کرد.